ΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΤΩΝ ΒΕΡΜΟΥΔΩΝ ΤΟ ΕΧΕΙΣ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ! ΟΤΑΝ Η ΑΟΡΑΤΗ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ Η ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΚΑΠΟΙΩΝ ΓΥΡΩ ΜΑΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΥΣΙΔΑ!

1. Ο Μύθος του Τριγώνου και η Σκληρή Πραγματικότητα: Συχνά κοιτάμε προς τα εξωτερικά φαινόμενα, όπως το Τρίγωνο των Βερμούδων, για να εξηγήσουμε το ανεξήγητο, ενώ μέσα στη ζωή μας συμβαίνει κάτι πολύ πιο περίπλοκο και οδυνηρό. Στη διαδρομή μας, μπορεί να τύχει -με αόρατο ή και ορατό τρόπο- να συνεργαστούν ο σύντροφός μας, ο συνάδελφος μας  κάποιος συγγενής ή και φίλος μας, έτσι ώστε ο καθένας να μας κρατά παγιδευμένους στο σημείο που τον βολεύει.

Αυτό δεν συμβαίνει απαραίτητα από κακία, αλλά από μια βαθιά, συχνά ασυνείδητη ανάγκη για διατήρηση της ισορροπίας τους, εις βάρος της δικής μας ελευθερίας.

2. Η Παγίδα της Οδυνηρής Ασφάλειας: Γιατί επιτρέπουμε να συμβαίνει αυτό; Επειδή ο εγκέφαλός μας είναι προγραμματισμένος να αναζητά την ασφάλεια πάνω από την ευτυχία.

Ακόμη κι αν αυτή η ασφάλεια είναι οδυνηρή και μας περιορίζει, μας αρκεί το γεγονός ότι υπάρχει ως συνήθεια. Μας παρέχει την ψευδαίσθηση της σιγουριάς και της σταθερότητας, ενώ στην πραγματικότητα μας στερεί τη δυνατότητα να ανθίσουμε. Προτιμάμε το γνώριμο «γκρίζο» μιας συμβατικής ζωής, παρά να ρισκάρουμε για το φως που θα μας ανάγκαζε να αλλάξουμε οριστικά.

3. Εμείς οι Αρχιτέκτονες των Τριγώνων μας: Η αλήθεια που πρέπει να αντικρίσουμε είναι ότι αυτά τα τρίγωνα τα δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι. Εμείς είμαστε εκείνοι που χαράζουμε την πορεία μας, εμείς επιλέγουμε από πού θα περάσουμε και το πότε.

Αυτό το «συνωμοτικό» σχήμα τριών ή περισσότερων ανθρώπων -είτε είναι συνεννοημένοι είτε όχι- συντηρείται γιατί εμείς επιτρέπουμε να δρουν πάνω μας για τους δικούς τους λόγους, διατηρώντας το status quo που μας εξαντλεί. Είμαστε ο κρίκος που επιτρέπει στον κύκλο να παραμένει κλειστός.

4. Η Ανάγκη για τον «Ήλιο της Αντίληψης»: Όταν νιώθεις ότι η ενέργειά σου εξαντλείται, ότι ο «άλλος» ορίζει την ύπαρξή σου και ότι οι ρόλοι έχουν γίνει φυλακή, τότε χρειάζεσαι κάτι παραπάνω από τη λογική. Χρειάζεται να σου δοθεί η Χάρη, ένας «ήλιος αντίληψης» που θα φωτίσει τα σημεία που δεν τολμάς να κοιτάξεις. Αυτό το φως δεν έρχεται για να μας καταδικάσει, αλλά για να μας ξυπνήσει. Η επίγνωση είναι το πρώτο βήμα για να σπάσει η αλυσίδα που μας κρατά δέσμιους.

5. Η Έξοδος από το Λαβύρινθο: Πώς βγαίνεις από αυτό το οδυνηρό τρίγωνο; Με την ενσυναίσθηση, τη δημιουργικότητα και τον καθαρό νου. Η ενσυναίσθηση συνδέει τον εσωτερικό σου ναό με τον Ζώντα Θεό, η δημιουργικότητα δίνει διέξοδο στην καταπιεσμένη ενέργειά σου και ο καθαρός νους κόβει τους δεσμούς με ό,τι δεν είναι αληθινό. Δεν έχεις ανάγκη να τους αλλάξεις, έχεις ανάγκη να αλλάξεις την πορεία σου. Μόλις το πλοίο σου αλλάξει κατεύθυνση και ακολουθήσει το φως της συνείδησής σου, τα «τρίγωνα» που σε κρατούσαν δέσμιο θα διαλυθούν, γιατί δεν θα βρίσκουν πια το κατάλληλο έδαφος για να υπάρξουν.