Στέλιος Νικολαΐδης

Αυτά που ξέρετε αλλά ποτέ δεν θα θέλατε να ξέρετε

Αν ο Θεός γνώριζε ότι είναι Θεός, θα ήταν πεπερασμένος. Ο Θεός είναι ό,τι θέλει. Και για εμάς φαίνεται να θέλει να είναι πατέρας μας και η αγάπη.

Οι σχέσεις περιέχουν υποτίμηση, κάθαρση, τιμωρία, πόνο. Όλα σκεπασμένα με το μαγικό μέλι της τρυφερότητας και της αγάπης. 

Νομίζεις ότι διαλέγεις αυτόν – αυτήν που σε αγαπά για σχέση; Ή αυτόν  -αυτήν που θα σε τιμωρήσει αν χρειαστεί για αυτό που είσαι;

Η μόνη σχέση που μπορείς να έχεις είναι με τον εαυτό σου μέσα από εκείνον – εκείνην που σε αφήνει να τον προβάλλεις επάνω του – επάνω της. Και φυσικά για όσο σε αφήνει.

Δεν χρειάζεται να είσαι εξαρτημένος από κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο και καλό είναι να μην επιτρέψεις σε κανένα να εξαρτηθεί από σένα.

Ακόμα και εάν είμαι Βούδας, εσύ δεν κερδίζει τίποτα από αυτό αν δεν το εκδηλώσεις.

Το μόνο που θα μάθεις είναι ότι υπάρχει φώτιση. 

Όλα δημιουργούνται όταν εσύ πας προς αυτά. Ακόμα και το σπίτι σου, πιο πριν δεν υπάρχουν…

Δεν μπορείς να αγγίξεις δυο φορές το ίδιο πράγμα… Δεν είσαι ίδιος ούτε εσύ ούτε αυτό…

Όταν κάποια φορά σε συναντήσεις, μην ξεχάσεις να ζητήσεις πίσω την καθημερινή χαρά και την δημιουργικότητά σου.

Πάντοτε διαλέγεις πού θα πας και με ποιους θα πας. Λες θα πάω διακοπές. Από τι διακόπτεις δηλαδή;

Όπου και να πας, παίρνεις μαζί σου εσένα… Όπως είσαι… Δεν το λες και ξεκούραση αυτό.

Διακοπές είναι να περπατάς μαζί με τον Θεό και να επικοινωνείς μαζί Του.

Η προσευχή είναι πνευματική υπερτεχνολογία που σε βοηθά να επικοινωνήσεις με τον Θεό.

Να συμπεριφέρεσαι σε όποιον συναντάς σαν να είναι ο Θεός μεταμφιεσμένος.

Να είσαι – Μην προσπαθείς να γίνεις.

Η δημιουργικότητα είναι ο Θεός, αν νιώθετε παρόρμηση για δημιουργία είναι μια συνάντηση με το Θεό.

Το εκ γενετής δικαίωμα καθενός δεν είναι να προσεύχεται μόνο στον Θεό, αλλά να γίνεις θεϊκός, το παιδί Του.

Για να δεις την αγάπη χρειάζεσαι ευτυχισμένα μάτια.

Όταν είσαι ευτυχισμένος μόνος σου δεν υπάρχει καμία εγγενής ανάγκη να έχεις κάποια σχέση. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν θα σχετίζεσαι. Άλλο πράγμα όμως είναι να σχετίζεσαι και άλλο να έχεις μία σχέση. Η σχέση είναι ένα είδος δεσμών, ενώ όταν σχετίζεσαι μοιράζεσαι τα πάντα με τον άλλο.

Από τη στιγμή που θα γίνει σχέση η αγάπη γίνεται ένα είδος δεσμών. Γιατί υπάρχουν προσδοκίες και υπάρχουν απαιτήσεις και σαφώς υπάρχει μία προσπάθεια για κυριαρχία και από τις δύο πλευρές και όλα μετατρέπονται σε μία μάχη εξουσίας.

Γιατί έχει αποτύχει ο γάμος; Απλώς προσπαθήσαμε να τον κάνουμε μόνιμο.

Το διεφθαρμένο εγώ περιβάλλει την ευφυία σαν ένα παχύ σώμα σκότους. Η ευφυία είναι φως. Το εγώ είναι σκοτάδι.

Ποιο είναι το μυστικό για να μείνει κανείς ευτυχισμένος και παντρεμένος; Είναι αδύνατον! Δεν έχει συμβεί. Ο γάμος είναι ένα επινόημα και αν γνωρίζεις εξαιρέσεις, ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας αυτού που θέλεις να δεις ή αυτού που θέλουν να δεις γι’ αυτούς.

Το κουφό είναι ότι κανείς φιλόσοφος δεν μπόρεσε ποτέ να γνωρίζει την αλήθεια. Όλοι οι φιλόσοφοι σκεφτόντουσαν σχετικά με την αλήθεια. Είναι όμως αδύνατο πράγμα να σκέφτεσαι σχετικά με την αλήθεια. Είτε τη γνωρίζεις είτε δεν τη γνωρίζεις. Όλη ιστορία της φιλοσοφίας και κάθε απάντηση έφερε χιλιάδες περιττά ερωτήματα. Αυτό δεν ήταν ανάγκη. Αυτό ήταν πρόβλημα. Η φιλοσοφία είναι η προσπάθεια του τυφλού ανθρώπου, όπως λένε, και για την ακρίβεια είναι ένας τυφλός άνθρωπος μέσα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, μία νύχτα σκοτεινή που ψάχνει να βρει μία μαύρη γάτα η οποία δεν βρίσκεται εκεί. 

Να το θυμάσαι: η αγάπη είναι μία κατάσταση ύπαρξης. Δεν είναι μία σχέση. Η αγάπη είναι μια διαδικασία από τη μια στιγμή στην επόμενη.

Η σκέψη έρχεται μετά, πολύ μετά τη γέννησή σου. Ένα λογισμικό είναι… Πριν από αυτήν είσαι εσύ. Και τώρα ακόμα πάλι μπορείς να είσαι εσύ.

Το κενό ανάμεσα στις λέξεις, τις προτάσεις και τις σκέψεις, είναι μοναδικής αξίας απουσία. Στην ουσία είναι ένα απεριόριστης σοφίας γκέσταλτ δύναμης.