Ένας εκστατικός άνθρωπος είναι αναπόφευκτο να είναι ελεύθερος!

Η έκσταση είναι ελευθερία.

Η χαρά είναι τρέλα και μόνο οι τρελοί μπορούν να την αντέξουν.

Ο καθημερινός, ο λογικός, άνθρωπος είναι τόσο πονηρός, τόσο υπολογιστικός, που δεν μπορεί να αντέξει την χαρά και την αγάπη επειδή δεν μπορεί να την ελέγχει.

Την στιγμή που είσαι ένα τίποτα, γίνεσαι πόρτα- μια πόρτα προς τον ΖΩΝΤΑ ΘΕΟ. Εγώ έχω αποδεχτεί το τίποτα για πόρτα.

Ξαφνικά, στέκεσαι πρόσωπο με πρόσωπο με τον Ζώντα Θεό, και όλη η δυστυχία και η μιζέρια εξαφανίζονται. Το πρώτο πράγμα που κάνεις είναι να γελάσεις με τον εαυτό σου, με το πόσο χαζούλης ήσουν.

Πρέπει να εγκαταλείψεις τον μηχανισμό υπεράσπισης της δυστυχίας. Μάθε να είσαι ευτυχισμένος και να σέβεσαι τους ευτυχισμένους.

Αυτό θα είναι μεγάλη υπηρεσία προς την ανθρωπότητα. Πρέπει να μάθουμε μια εντελώς καινούργια γλώσσα!

Δώσου σε οτιδήποτε κάνεις όσο περισσότερο μπορείς. Μην κάνεις ούτε ένα βήμα αντίθετο προς την Πανθέληση. Όταν κάθεσαι, απλώς να κάθεσαι. Όταν περπατάς, απλώς να περπατάς. Μην πιέζεσαι με κανένα τρόπο –ούτε για μια στιγμή. Επειδή από την στιγμή που πιέζεις οτιδήποτε, χωρίζεσαι στα δυο. Ποτέ μη δημιουργείς δυαδικότητα μέσα σου.

Όταν ο ατομικός νους, ο νους του Εγώ, χαλαρώνει, τότε αρχίζει να σε πλημμυρίζει ο άσαρκος νους.

Οι λέξεις «ευτυχία, δυστυχία» είναι ταμπέλες φορτισμένες. Να είσαι απλώς ένας παρατηρητής του Θεού, μακριά πάνω στους λόφους.

Αυτό είναι ένα από τα πιο ουσιώδη πράματα -το να σταματήσεις να δίνεις ονόματα στα πράγματα. Απλώς παρατήρησε την αίσθηση. Και, ΝΑ Ο ΘΕΟΣ!