Στέλιος Νικολαΐδης

Ολόκληρη η προσευχή αποτελεί μια μεθοδολογία

Ολόκληρη η προσευχή αποτελεί μια μεθοδολογία:
πώς να αποκαλύψεις εκείνο που είναι τόσο κρυμμένο, πώς να ανοίξεις τις πόρτες που υπάρχουν μέσα σου, πώς να μπεις στο ναό του Θεού, πώς να ανακαλύψεις τον φωτεινό εαυτό σου. Εσύ υπάρχεις, υπήρχες από την πρώτη αρχή, αλλά δεν το έχεις ανακαλύψει. Μεταφέρεις την κάθε μια στιγμή τον θησαυρό. Με κάθε ανάσα που παίρνεις εισπνέοντας κι εκπνέοντας, ο θησαυρός βρίσκεται εκεί. Ίσως να μην το αντιλαμβάνεσαι, αλλά δεν τον έχασες ποτέ.

Ίσως να τον έχεις ξεχάσει τελείως, όμως δεν τον έχασες ποτέ. Μπορεί να τον ξέχασες εντελώς, όμως δεν υπάρχει τρόπος να τον χάσεις – διότι είσαι αυτός. Το μόνο λοιπόν ερώτημα είναι: πώς θα τον ανακαλύψεις; Είναι σκεπασμένος΄ τον σκεπάζουν πολλά στρώματα άγνοιας. Η προσευχή προσπαθεί βήμα το βήμα, σιγά-σιγά, να διεισδύσει στο εσωτερικό μυστήριο.

Έχουμε δημιουργήσει μια κόλαση – και την έχουμε δημιουργήσει σε υπερβολικό βαθμό. Θα πρέπει τώρα ο άνθρωπος είτε να εξαφανιστεί από τούτο τον πλανήτη Γη ή θα πρέπει να μεταμορφωθεί. Η ανθρωπότητα είτε θα πρέπει να σταματήσει τελείως, αφού δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο αυτή η κόλαση, ή θα πρέπει να περάσουμε μέσα από μια μετάλλαξη. Η προσευχή μπορεί επομένως να αποκτήσει μεγάλη σημασία και νόημα για τον σύγχρονο νου, διότι η προσευχή στόν Θεό μπορεί να σώσει. Μπορεί να σε διδάξει ξανά πώς να βρίσκεσαι εδώ και τώρα, πώς να ξεχάσεις το παρελθόν και πώς να ξεχάσεις το μέλλον και πώς να παραμένεις στην παρούσα στιγμή με τέτοιο εντατικό τρόπο που να πηγαίνει η στιγμή πέρα από το χρόνο. Η ίδια εκείνη στιγμή γίνεται αιωνιότητα και το ΜΑΖΙ με τον ΘΕΟ καί πατερα σου.