Στην αρένα των Mad Awards συνέβη ό,τι ακριβώς συμβαίνει και στην κοινωνία!

Μόνο που, όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο μέσα σε ένα χώρο όπου βρίσκονται χιλιάδες άνθρωποι και πάρα πολλά παιδιά, δεν δείχνεις καμία ανοχή. Ποιος σκέφτηκε να επιτρέψει σε  όσους προκάλεσαν την πρώτη φασαρία, να παραμείνουν;

Οι ευθύνες των διοργανωτών είναι πολύ μεγάλες και απέναντι στα θέματα ασφαλείας, αλλά  βέβαια και απέναντι σε έναν θεσμό, ο οποίος, είτε αρέσει είτε όχι, πλέον απαξιώνεται σημαντικά.

ΕΑΝ ΔΕ, ΥΠΗΡΧΑΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΟΠΛΑ, ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΗ;

*

Μια χαρά!!! Όμως γιατί είναι εδώ τα παιδιά μας; Από μοναξιά! Επειδή εργάζονται και οι δύο γονείς για να τους προσφέρουν ό,τι μπορούν! Αυτό το αντιλαμβάνονται τα παιδιά σαν έλλειψη αγάπης, παρέας, συντροφιάς! Και ας μην είναι πραγματικότητα!

Επίσης υπάρχει έλλειψη κρατικών δομών και ενδιαφέροντος για τους νέους! Πραγματικού ενδιαφέροντος που να τους βρίσκει και να τους απορροφά σε όμορφα και ποιοτικά σχήματα δραστηριότητας και στόχους.

Αλλά και η μη επαρκής πρόσβαση στον αθλητισμό, η απουσία   γενικά ποιότητας ζωής λόγω των χαμηλών μισθών και της έλλειψης χρημάτων στις οικογένειες ώστε να προσφέρουν στα παιδιά τους ό,τι καλύτερο.

Αυτό τα σπρώχνει σε ομάδες και παρέες που υποκύπτουν σε χαμηλότερα σχήματα, εκφράσεις και διαδρομές ζωής. Η ευθύνη είναι όλων μας και στο κράτος για το ότι  δεν υπάρχουν οι δομές και οι προτάσεις ώστε τα παιδιά να γίνονται δημιουργικά! Να δημιουργούν νέα, ποιοτική μουσική, να συμμετέχουν σε αθλήματα, σε προγράμματα βελτίωσης και ανάπτυξης ταλέντων. Όμως για ό,τι συμβαίνει ας αναλάβουμε την ευθύνη! Φταίμε όλοι!