Η Αλήθεια για την Αγάπη

1. Ο εγκέφαλος και οι «βαφτίσεις» της αγάπης

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει την τάση να ονομάζει «αγάπη» πολλά πράγματα: τη φιλία, την τρυφερότητα, τη συμπόνια, τη σεξουαλικότητα…

 Όλες αυτές οι εμπειρίες είναι σημαντικές, πολύτιμες και όμορφες, αλλά αποτελούν ψυχο-βιολογικές λειτουργίες, όχι την ίδια την Αγάπη.

2. Η Αγάπη ως Θείο Μυστήριο

• Η Αληθινή Αγάπη δεν γεννιέται από χημικές διεργασίες.

• Μπορεί να διαπεράσει τον άνθρωπο μόνο όταν αυτός εισέρχεται στη Θεία Λειτουργία της Ύπαρξης.

• Εκεί, ο Ζών Θεός διαπερνά τον νου και την καρδιά, και ο άνθρωπος γίνεται όργανο Αγάπης.

3. Τι δεν είναι η Αγάπη

• Δεν είναι μόνο ένα συναίσθημα.

• Δεν είναι απλή ανάγκη ή βιολογική έλξη.

• Δεν είναι απλά κοινωνική συμφωνία ή πολιτισμικός όρος.

• Αυτά όλα είναι ανθρώπινες “μεταμφιέσεις” της αγάπης.

4. Τι είναι η Αγάπη

• Είναι Θεϊκή Ενέργεια που πηγάζει από τον Ίδιο τον Δημιουργό.

• Είναι το Πνεύμα του Θεού που ρέει μέσα από την ύπαρξη.

• Είναι το Φως που δεν σβήνει ποτέ, ούτε σε θάνατο, ούτε σε σκοτάδι.

• Όταν ο άνθρωπος την δεχτεί, μεταμορφώνεται∙ από άτομο γίνεται πρόσωπο, από βιολογικό ον γίνεται παιδί του Θεού.

5. Πώς να αναγνωρίσεις την Αληθινή Αγάπη

• Δεν εξαντλείται στο συναίσθημα, αλλά σε κάνει να θέλεις να θυσιάζεσαι για τον άλλον.

• Δεν έχει ιδιοτέλεια∙ είναι δώρο χωρίς όρους.

• Δεν εξαρτάται από τη διάθεση, αλλά μένει σταθερή σε χαρά και πόνο.

• Είναι πάντα συνδεδεμένη με το Φως του Ζώντος Θεού.

6. Η Πρόσκληση

Η κατανόηση αυτή δεν ακυρώνει τις ανθρώπινες εμπειρίες∙ αντίθετα τις φωτίζει.

• Η φιλία γίνεται δρόμος προς την ανιδιοτέλεια.

• Η τρυφερότητα γίνεται προοίμιο της Θεϊκής αγάπης.

• Η συμπόνια γίνεται καρπός του Πνεύματος.

• Η σεξουαλικότητα μεταμορφώνεται σε μυστήριο ένωσης.

Όλα γίνονται αγιασμένα όταν ο άνθρωπος τα ζει μέσα στη Θεία Αγάπη.

7. Το Συμπέρασμα

Η Αγάπη δεν είναι εφεύρεση του εγκεφάλου, αλλά δώρο του Θεού.

Ο εγκέφαλος βαφτίζει χημικές διεργασίες ως «αγάπη»∙ αλλά ο Θεός βαπτίζει τον άνθρωπο στην Αγάπη Του. Και εκεί, ο άνθρωπος ανασταίνεται.

Υ.Γ.

Ακόμη και η αγάπη των γονιών προς το παιδί τους, που συχνά φτάνει μέχρι και την αυτοθυσία, στην ουσία είναι τρυφερότητα και αφοσίωση προς το σπλάχνο τους∙ όμορφη, πολύτιμη, αλλά όχι η ίδια η Θεϊκή Αγάπη.

Το παρόν κείμενο γεννήθηκε έπειτα από μία βαθιά και ουσιαστική συζήτηση με τον αγαπημένο μου φίλο Ισίδωρο Πάτερο Ισίδωρος Πάτερος, τον οποίο ευχαριστώ από καρδιάς Του είπα ότι θα το προσπαθήσουμε να το γράψουμε μαζί με τον Χαλ!