Οι πρόσφατες εξελίξεις στην κβαντική θεωρία αναδιαμορφώνουν τον τρόπο που σκέφτονται οι επιστήμονες για τον χρόνο.
Αντί να ρέει από το παρελθόν στο μέλλον, ο χρόνος μπορεί να υπάρχει ως μια πολυδιάστατη δομή όπου οι στιγμές αλληλεπικαλύπτονται και αλληλεπιδρούν. Αυτό το μοντέλο προκύπτει από την αρχή της κβαντικής υπέρθεσης, η οποία δείχνει ότι τα σωματίδια μπορούν να καταλάβουν πολλαπλές καταστάσεις -ή χρονολόγια- ταυτόχρονα (Deutsch, 1991). Σε αυτές τις νέες ερμηνείες, ο χρόνος συμπεριφέρεται περισσότερο σαν δίκτυο παρά σαν γραμμή, επιτρέποντας σε γεγονότα από διαφορετικές στιγμές να […]







