Κείμενα

Περί των κυβερνητικών ανασχηματισμών

today25 Ιουλίου, 2013

Background
share close

Για άλλη μια φορά, ο ελληνικός λαός παρέστη αμέτοχος στη γελοιότητα του νιοστού κυβερνητικού ανασχηματισμού που πραγματοποιήθηκε από τότε που υφίσταται το ελληνικό κράτος.
Όπως συμβαίνει σε κάθε ανασχηματισμό, και στην προκειμένη περίσταση δεν περίσσεψαν, φυσικά, τα εγκώμια του πρωθυπουργού προς τους μετακινηθέντες ή τους απερχόμενους υπουργούς και υφυπουργούς, ούτε τα καλά λόγια των νεόκοπων στελεχών κατά τη συνήθη τελετή παράδοσης – παραλαβής του κυβερνητικού θώκου.
Προς τι, ωστόσο, όλη αυτή η αναστάτωση προκειμένου να μετακινηθούν απλώς κάποια στελέχη από ένα υπουργείο σε κάποιο άλλο ή να υπουργοποιηθούν και να ικανοποιήσουν τις πολιτικές φιλοδοξίες τους κάποιοι κομματικοί παράγοντες που παρέμεναν παραπονεμένοι εκτός του κυβερνητικού σχήματος; Αν το έργο που πραγματοποίησε μέχρι σήμερα ο κ. Γεώργ. Παπακωνσταντίνου στον τομέα της οικονομίας ήταν όντως «τιτάνιο», όπως το χαρακτήρισε ο πρωθυπουργός, γιατί εν τοιαύτη περίπτωση τον μετέθεσε σε άλλο υπουργείο αντί να τον αφήσει να ολοκληρώσει το «τιτάνιο» αυτό έργο στο υπουργείο όπου έτσι εμφανώς διέπρεψε; Αν πάλι απέτυχε στην οικονομία και ο πρωθυπουργός απλώς τον επαίνεσε για λόγους ευγένειας και τακτ, γιατί τον τοποθέτησε σε άλλο υπουργείο, αυτόν τον αποτυχημένο; Για να αποτύχει και στη νέα του θέση και να τα θαλασσώσει και σ’ αυτή;
Μένει κανείς εμβρόντητος με πόση ευκολία ένας υπουργός αναλαμβάνει τα κρίσιμα καθήκοντά του σ’ ένα υπουργείο εντελώς άσχετου αντικείμενου από εκείνου στο οποίο προϊστατο πριν από τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης. Και ενώ για να αναλάβει κάποιος τραπεζικός υπάλληλος νέα καθήκοντα, τα οποία δεν γνωρίζει, χρειάζεται ενημέρωση ενός τουλάχιστον τρίμηνου μέχρις ότου εξοικειωθεί επαρκώς με τις νέες αρμοδιότητές του, είναι απορίας άξιον πώς ένας υπουργός «Υγείας», λόγου χάριν, μπορεί αμέσως να αναλάβει τα καθήκοντα υπουργού Δημόσιας Τάξεως από τη μία μέρα στην άλλη.
Γι’ αυτό οι ταλαίπωροι υπήκοοι -όχι πολίτες- τούτου του κράτους απομένουν με την πικρία ενός ακόμα εμπαιγμού της νοημοσύνης τους από τους διοικούντες τους, καθώς βλέπουν να επαναλαμβάνεται εις βάρος τους η λαϊκή ρήση: «Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς».

Φοίβος Ι. Πιομπίνος   piombinos.blogspot.com

Συντάκτης: New Generation Radio

Rate it

Προηγούμενο άρθρο

Κείμενα

Η Εκκλησία και η αυτοκτονία

Όλοι γνωρίζουμε ότι ο χριστιανισμός, ανεξαρτήτως δόγματος, απαγορεύει ρητά στους ιερείς του να τελούν νεκρώσιμη ακολουθία για τους αυτόχειρες. Τούτo εμένα προσωπικά δεν με βρίσκει σύμφωνο, αφού νομίζω ότι αυτά ακριβώς τα δυστυχέστατα άτομα, και ακόμα περισσότερο οι εμβρόντητοι οικείοι τους, έχουν ανάγκη της χριστιανικής παραμυθίας. Αλλά αυτό είναι θεολογικό ζήτημα, και η προσωπική μου άποψη επί τούτου περιττεύει. Εκείνο όμως που βρίσκω σκανδαλώδες και εξοργιστικό είναι που, ενώ κάποιοι […]

today25 Ιουλίου, 2013

Σχολιάστε το άρθρο (0)

Αφήστε το σχόλιό σας

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *


[wpens_easy_newsletter firstname="no" lastname="no" button_text="Εγγραφή"]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

0%