Φοίβος Πιομπίνος

Η τριτοκοσμική πλευρά της Αθήνας

today19 Νοεμβρίου, 2016

Background
share close

Η λατρεμένη μου Αθήνα είναι μια πόλη με πολλές και τις περισσότερες φορές αντιφατικές όψεις· μια μάλλον άσχημη πόλη μεγάλης ωστόσο γοητείας, που γίνεται γοητευτικότερη και μεθυστική τις καλοκαιρινές νύχτες, μια πόλη μεγάλης ενέργειας και υψηλών πνευματικών δονήσεων με αναμφισβήτητα υπέροχες, αξεπέραστες και μοναδικές παγκοσμίως περιοχές, η οποία ασχημαίνει εντυπωσιακά με τον γκρίζο, μουντό καιρό και μεταμορφώνεται κυριολεκτικά υπό το αττικό φως· μια πόλη που συνδυάζει το βουνό και μια θάλασσα κυκλαδίτικης ποιότητας, που δεν την έχουμε όπως πρέπει προβάλει στους ξένους τουρίστες, οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειονότητα  αγνοούν πως η Αθήνα είναι κατ’ ουσίαν παραθαλάσσια και γι’ αυτό παραθεριστική πόλη, όπου μπορούν κάλλιστα τα πρωινά να επισκέπτονται τα υπέροχα μουσεία της και τα απογεύματα να κάνουν μέχρι αργά το βράδυ τα μπάνια τους, συνδυάζοντας έτσι τον τουρισμό με τις διακοπές αναψυχής.
΄Ομως η Αθήνα διαθέτει δυστυχώς και πάμπολλες γωνιές τριτοκοσμικής κακομοιριάς και αισθητικής που θα μπορούσαν ωστόσο με λίγη καλή διάθεση να καλλωπιστούν, να ευπρεπιστούν. ΄Ενα θλιβερότατο κομμάτι της πόλης είναι ακριβώς η είσοδός της στην οδό Αχιλλέως, λίγα μόλις μέτρα πριν από την Πλατεία Μεταξουργείου και την Πλατεία Καραϊσκάκη και πέντε λεπτά από την Ομόνοια, που κι αυτή αποπνέει μεσανατολίτικη ατμόσφαιρα, χωρίς όμως τη γραφικότητα της Μέσης Ανατολής. Δεκαετίες ολόκληρες η είσοδος στην Αθήνα εξακολουθεί να παρουσιάζει την εικόνας βομβαρδισμένης ιρακινής πόλης ή την αθλιότητα των περιχώρων της Καμπούλ. Ακατοίκητα, ρυπαρά, απολεπισμένα κτίρια υποδέχονται τους ξένους που καταφτάνουν στο «κλεινόν άστυ» από την Πάτρα, προσφέροντάς τους μια πρώτη αποκαρδιωτική εντύπωση της πόλης μας, που με κάνει να ντρέπομαι όταν τυχαίνει να τους συνοδεύω εγώ. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς η πολεοδομία επιτρέπει να υπάρχουν επί χρόνια διάφορα ερείπια ακόμα και στους κεντρικότερους αθηναϊκούς δρόμους και δεν τα κατεδαφίζει, εφόσον αυτά δεν επιδέχονται αναστυλωτικές παρεμβάσεις και δεν επιλύεται το προφανώς αδιασάφητο ιδιοκτησιακό τους καθεστώς. Τέτοια ερείπια είναι αδιανόητα σε οποιαδήποτε δυτικοευρωπαϊκή πρωτεύουσα και αντιμετωπίζονται δικαίως ως παράγοντες οπτικής ρύπανσης, που πρέπει να εξαλειφθεί. Σημειωτέον ότι η οπτική ρύπανση διώκεται εξίσου αυστηρά με την ηχητική ρύπανση παντού στη Δύση, και μόνο στη χώρα μας τα δύο αυτά είδη ρύπανσης απολαύουν, θά έλεγε κανείς, μιας ανεξήγητης ασυλίας.

Φοίβος Ι. Πιομπίνος piombinos.com

Συντάκτης: New Generation Radio

Rate it

Προηγούμενο άρθρο

Ο NG προτείνει

Ιφιγένεια Κορολόγου – Γιάννης Λεκόπουλος «Τραγούδια διαλεγμένα» στο “Κελάρι” του Athenaeum

Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2016   Ο συνθέτης Γιώργος Καγιαλίκος επιμελείται ένα πρόγραμμα με αγαπημένα του τραγούδια κλασσικών αλλά και νεότερων δημιουργών. Ο ίδιος στο πιάνο και ο Διονύσης Βερβιτσιώτης στο βιολί, συνοδεύουν τις εξαιρετικές φωνές της Ιφιγένειας Κορολόγου και του Γιάννη Λεκόπουλου . Θα ακουστούν τραγούδια των: Στ. Γκότση, Ν. Ζούδιαρη, Μ. Θεοδωράκη, Γ. Καγιαλίκου, Γ. Καζαντζή, Ιφ. Κορολόγου, Ν. Κυπουργού, Μ. Λοΐζου, Αφρ. Μάνου, Μ. Μεναχέμ, Λ. Μπόμπα, Ν. […]

today19 Νοεμβρίου, 2016

Σχολιάστε το άρθρο (0)

Αφήστε το σχόλιό σας

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *


[wpens_easy_newsletter firstname="no" lastname="no" button_text="Εγγραφή"]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

0%