Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΙΔΙΑ ΣΟΥ Η ΦΩΝΗ

Ζοῦμε διαρκῶς σὲ μία κατάσταση συναγερμοῦ. Τρέχουμε, ἀγωνιοῦμε, τὸ σῶμα μας εἶναι σφιγμένο, ἕτοιμο γιὰ μάχη ἢ φυγή. Ψάχνουμε τὴν ἠρεμία σὲ χάπια, σὲ διακοπές, σὲ ἐξωτερικὲς λύσεις. Καὶ ὅμως, ἀγνοοῦμε ὅτι ὁ Θεὸς μᾶς ἔχει βάλει τὸν «διακόπτη» τῆς γαλήνης μέσα μας. Συγκεκριμένα, στὸν λαιμό μας.

Ὑπάρχει ἕνας μεγάλος ὀδικός ἄξονας μέσα στὸ σῶμα μας, τὸ Πνευμονογαστρικὸ Νεύρο (VagusNerve).Εἶναι αὐτὸ ποὺ εὐθύνεται γιὰ τὴν ξεκούραση καὶ τὴν πέψη μας. Αὐτὸ τὸ νεύρο περνάει ἀκριβῶς μέσα ἀπὸ τὶς φωνητικές σου χορδές. Τί σημαίνει αὐτό;

Σημαίνει ὅτι κάθε φορά ποὺ σιγοτραγουδᾶς, κάθε φορά ποὺ ψέλνεις ταπεινὰ ἢ μουρμουρίζεις μία προσευχή, δημιουργεῖς μία ἐσωτερικὴ μηχανικὴ δόνηση. Καὶ αὐτὴ ἡ δόνηση κάνει θαύματα.

Πρῶτα ἀπ’ ὅλα, κάνει «μασὰζ» στὸ πνευμονογαστρικὸ νεύρο. Τοῦ στέλνει ἕνα ἄμεσο σῆμα: «Εἴμαστε ἀσφαλεῖς». Αὐτομάτως, σὰν νὰ τραβᾶς χειρόφρενο στὸ ἄγχος, ἡ καρδιὰ ἠρεμεῖ καὶ ἡ πίεση πέφτει.

Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἡ χημεία τῆς ὑπόθεσης, ποὺ ἐπιβεβαιώνεται ἀπὸ κορυφαῖες ἔρευνες (ὅπως τοῦ Ἰνστιτούτου Καρολίνσκα). Τὸ ἁπλὸ βουητό, τὸ μουρμούρισμα μὲ κλειστὸ στόμα, αὐξάνει τὴν παραγωγὴ τοῦ Μονοξειδίου τοῦ Ἀζώτου στοὺς κόλπους τῆς μύτης ἕως καὶ 15 φορές! Αὐτὸ τὸ ἀέριο εἶναι ἕνα φυσικὸ φάρμακο: ἀνοίγει τὰ ἀγγεῖα, ὀξυγονώνει τὸ αἷμα καὶ λειτουργεῖ σὰν ἀσπίδα ἐνάντια σὲ ἰοὺς καὶ βακτήρια.

Τώρα καταλαβαίνουμε γιατί σὲ κάθε πολιτισμό, καὶ ἰδίως στὴ δική μας Ὀρθόδοξη παράδοση, ὑπάρχει ἡ ψαλμωδία. Τὸ ἴσον στὴ βυζαντινὴ μουσική, τὸ σιγανὸ νανούρισμα τῆς μάνας, ἡ ἐπαναλαμβανόμενη «νοερὰπροσευχὴ» μὲ χαμηλὴ φωνή, δὲν εἶναι μόνο πνευματικὲς πράξεις. Εἶναι βαθιὰ «διαισθητικὴ φυσιολογία». Οἱ Πατέρες ἤξεραν πὼς γιὰ νὰ ἡμερέψει ἡ ψυχή, πρέπει νὰ δονηθεῖ τὸ σῶμα μὲ τὸν σωστὸ τρόπο.

Γι’ αὐτό, τὴν ἑπόμενη φορὰ ποὺ θὰ νιώσεις ἕτοιμος νὰ ἐκραγεῖς ἀπὸ τὸ στρές, μὴν πάρεις βαθιὲς ρηχὲς ἀνάσες ἀπὸ τὸ στόμα. Κλεῖσε τὸ στόμα σου. Κάθισε ἥσυχα. Κλεῖσε τὰ μάτια καὶ τὰ αὐτιά σου μὲ τοὺς ἀντίχειρες γιὰ νὰ ἀκοῦς τὴν «ἐσωτερικὴ μουσική» σου. Εἰσέπνευσε βαθιὰ ἀπὸ τὴ μύτη καὶ στὴν ἐκπνοὴ κάνε ἕναν μακρόσυρτο, ἤρεμο ἦχο, σὰν μέλισσα: «Μμμμμμμ…».

Νιώσε τὴ δόνηση στὰ χείλη, στὸν λαιμό, στὸ κέντρο τοῦ κεφαλιοῦ σου. Ἐπανάλαβέ το λίγες φορές. Εἶναι ἡ στιγμὴ ποὺ ἡ βιολογία συναντᾶ τὴν προσευχή. Εἶναι ἡ στιγμὴ ποὺ θεραπεύεις τὸν ἑαυτό σου μὲ τὸ δῶρο τῆς φωνῆς σου!