Πύλη του Χρόνου – Η Επιστροφή του Ηράκλειτου

Στην κορυφή του ιερού τόπου της Εφέσου,

εκεί όπου κάποτε οι στοχαστές μιλούσαν με τη φωτιά,

άνοιξε μια Πύλη.

Ο χρόνος ράγισε.

Ο ουρανός σώπασε.

Και μέσα από το άνοιγμα πέρασε ο Ηράκλειτος.

Φορούσε σκόνη αιώνων,

μα το βλέμμα του ήταν άγρυπνο, σαν να μην έφυγε ποτέ.

Περπάτησε μέσα στον καιρό.

Από την Έφεσο στην Αθήνα, από την Ιωνία στην ψυχή των Ελλήνων.

Έφτασε στην Ακρόπολη του σήμερα.

Στάθηκε απέναντι στην πόλη που ξέχασε τον εαυτό της.

Του δείξαμε οθόνες, ψυγεία γεμάτα και πνεύματα άδεια.

Του δείξαμε influencers, δημαγωγούς, marketeers και data.

Τον βάλαμε να ακούσει τους ήχους των δελτίων και τα stories των likes.

Τον ρωτήσαμε:

 Τι λες για όλα αυτά; Τι βλέπεις; Τι έχει μείνει;

Κι εκείνος, ο σιωπηλός της φωτιάς,

στάθηκε στη μέση της Πνύκας και είπε:

Ηράκλειτος προς τους Έλληνες του Σήμερα

(Λόγος για το Φως, τη Γλώσσα και την Ψυχή του Πολιτισμού)

Έλληνες,

Ο Ήλιος δεν ανέτειλε για να βλέπετε τηλεόραση.

Ανέτειλε για να θυμηθείτε ποιοι είστε.

Ο πολιτισμός σας δεν κατοικεί στα μουσεία,

κατοικεί στο αίμα σας.

Η γλώσσα σας δεν είναι εργαλείο.

Είναι πύλη του Όλου.

Όταν μιλάς ελληνικά, δεν λες – ξυπνάς.

Κάθε γράμμα σου είναι ρεύμα φωτός,

κάθε λέξη σου ένα αίνιγμα Θεού.

Και όμως,

ξεχάσατε τον Λόγο.

Σας νίκησαν όχι με πόλεμο,

αλλά με διαφημίσεις.

Σας φόρεσαν φόβο σε μορφή τηλεμαϊντανού

και τον είπατε «πραγματικότητα».

Δεν σας κυβερνούν πια νόμοι,

σας κυβερνά ο αλγόριθμος που κοιτά τι κοιτάτε

κι όχι τι είστε.

Ξυπνήστε!

Δεν είστε followers,

είστε δάδες της μνήμης.

Δεν είστε κατανάλωση,

είστε ραχοκοκαλιά των θεών.

Σας μιλώ μέσα από σκοτάδι,

γιατί μόνο εκεί ανάβει το φως.

Ο κόσμος δεν χρειάζεται άλλους νικητές.

Χρειάζεται ορατούς Έλληνες.

Μην περιμένετε τον ήλιο

γίνετε εσείς ο Ήλιος.

«Νῦν ἐδοξάσθη ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου»

 είπε Εκείνος όταν οι Έλληνες Τον πλησίασαν.

 Διότι δεν ήρθαν να Τον θαυμάσουν

 ήρθαν να Τον αναγνωρίσουν.

Και η δόξα Εκείνου ήταν η συνάντηση με την Αλήθεια μέσα τους.

Ο Λόγος δεν ανήκει σε κόμματα.

Ο Λόγος είναι ποταμός στον οποίο δεν μπαίνεις ποτέ δύο φορές.

Κι όμως,

αν μπεις συνειδητά μία φορά,

δεν χρειάζεται δεύτερη.

Αυτός ήταν ο Ηράκλειτος στο σήμερα.