Στέλιος Νικολαΐδης

16/11/2020 | Category: Στέλιος Νικολαΐδης

H κατάργηση του γράμματος Ν!

Προφέρετε δυνατά την πρόταση κατά την επομένην ημέραν και θα νιώσετε τον κραδασμό που δημιουργείται με την εκφορά του γράμματος «Ν». Επιχειρήστε να ξαναπείτε την φράση χωρίς το «Ν»… Καταλαβαίνετε την διαφορά; Στην πρώτη περίπτωση, ο εγκέφαλος δονείται! Στην δεύτερη, απλά δεν συμβαίνει τίποτα. Το σίγουρο είναι ότι αυτοί που έκοψαν το «Ν» από τις λέξεις της γλώσσας μας, δεν το έκαναν χάριν της «πλέριας δημοτικιάς», αλλά κάτι ήξεραν και κάπου αποσκοπούσαν! Δειλά δειλά, τελευταία επιχειρούν να κόψουν και το τελικό σίγμα (ς) όπου αυτό βέβαια είναι δυνατόν.

Μήπως είχε πολύ μεγαλύτερο νόημα από όσο μπορούσαμε να φανταστούμε η φράση Μου τα είπε με το νι και με το σίγμα;

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ”Ν” ΚΑΙ Η ΚΑΤΆΡΓΗΣΗ ΤΟΥ

Ν = Νους – Νόμος

Συμβολίζει το δημιούργημα, την ατομική ύπαρξη, την Θεία αρχή που ενώνει τον ανταγωνισμό των δύο πόλων και τους ενώνει σε έναν. Ζώδιο ο Ζυγός.

Στο πνευματικό, η αιώνια δράση της ζωής.

Στο νοητικό, η συνένωση των συγκινήσεων, η αμοιβαιότητα της στοργής.

Στο φυσικό, η ισορροπία στην σχέση των φύλων.

Είναι η μετενσάρκωση, η δικαιοσύνη στον υλικό κόσμο. Η παρουσία του στις μαγικές βοές προετοιμάζει τον άνθρωπο για ένα καλλίτερο μέλλον, απομακρύνει τις αντιξοότητες, βοηθά στην αναδρομή στις προηγούμενες ζωές.

Κάθε γράμμα του Ελληνικού Αλφαβήτου εκπέμπει ήχο και εικόνα! Κάθε λέξη τέθηκε από τους «Ονοματοθέτες», νομοθέτες θα τους λέγαμε σήμερα, με ακρίβεια και όχι τυχαία και έχει άμεση σχέση Αιτίας και Αιτιατού, μεταξύ Σημαίνοντος και Σημαινομένου.

Εάν πάμε δε στις Επιστήμες, τα παραδείγματα είναι ατελείωτα και άκρως διαφωτιστικά, αλλά και διδακτικά για τις επόμενες γενεές. Σχετικά πρόσφατα (1996) στο Ιατρικό Περιοδικό MEDIZIN-JURNAL στην Γερμανία, δημοσιεύτηκε μία επιστημονική εργασία, σύμφωνα με την οποία: «Η εκφορά του γράμματος «Ν» μεταφέρει οξυγόνο στον εγκέφαλο και δεν ήταν τυχαίο το γεγονός της τοποθέτησης του «Ν» στο μέσον ακριβώς του Αλφαβήτου -στο πρώτο Ελληνικό Αλφάβητο με τα 27 γράμματα!»

Εκτός αυτού, στο Χάρβαρντ μετά από ιατρικές έρευνες διαπιστώθηκε ότι, η απαγγελία των Ομηρικών Επών στο πρωτότυπο, εκτός των άλλων, κάνει καλό στην καρδιά, ως αναπνευστική άσκηση…

Με αφορμή τις έρευνες αυτές των ξένων επιστημόνων θα αναρωτηθούμε και εμείς, είναι τυχαίο πάλι το γεγονός ότι το «ους» (το αυτί) που ακούει και μαθαίνει-όπως μας διδάσκει και η Σύγχρονη Ψυχολογία- γίνεται με το «Ν» ο «Νούς» που σκέφτεται, ενεργεί και αποφασίζει;

Και δικαιούμαι να ερωτήσω: Γιατί εμείς γίναμε διώκτες του «Ν»; Γιατί θέλομε να φτωχύνουμε τον εγκέφαλο των επομένων γενεών στην χώρα μας; Η Ελληνική Γλώσσα έχει πάρει πλέον μία μορφή τέτοια που δεν έχει ανάγκη από άλλες ακρότητες. Άλλωστε και τις ακρότητες του Ψυχάρη τις απέρριψε (τοπωσιά ή ντοπιολαλιά κ.λπ.).

Είναι τυχαίο άραγε που καταργήσαμε το γράμμα «Ν» στο τέλος των λέξεων και τα σχολικά μας βιβλία γράφουν το «εμβαδό» (!) αντί το εμβαδόν;

Για ποιον λόγο αυτή η ακρότητα; Για ποιον λόγο επίσημα διδάσκουμε στα σχολεία μας κανόνες που κατασκευάστηκαν αυθαίρετα, π.χ. χθες συνάντησα το Δήμαρχο, το φίλο, το Σύμβουλο κ.λπ.

Το γράμμα Ν είναι “οργανικό” και όταν το κόβουμε πονάει. Είναι σαν να κόβουμε το δακτυλάκι μας!
Εάν κάποιος αντιτείνει ότι αυτό είναι μία ασήμαντη λεπτομέρεια, θα πρέπει να του πούμε ότι  η λεπτομέρεια κρατάει τον Παρθενώνα!

Να θυμίσω όμως εδώ και το ωραίο, ειρωνικό κείμενο του Οδ. Ελύτη: «Κανένας Ηρώδης δεν θα τολμούσε να διατάξει τέτοια γενοκτονία, όπως αυτή του τελικού «Ν», εκτός κι αν τού ’λειπε η οπτική του ήχου!»

Ο Γ. Ρίτσος έγραψε επίσης: «Και οι λέξεις φλέβες είναι. Μέσα τους αίμα κυλάει…».

Δυστυχώς, όμως, διαπιστώνομε σήμερα ότι μετά το Νι, έρχεται και η σειρά του τελικού Σίγμα (ς). Κάποιοι δημοσιογράφοι στα κανάλια λένε κιόλας: «η μέθοδο», η «οδό», «η πλήρη ένταξη» (!) κ.λπ.

Καλλιεργούν έτσι αυθαίρετα ένα αρνητικό γλωσσικό πρότυπο στους νέους μας με την τεράστια δύναμη των ΜΜΕ και το σχολείο ανήμπορο να αντιδράσει, αλλά και την κοινωνία παθητικά να δέχεται ως περίπου μοιραία την εξέλιξη αυτή.

Διεθνώς μελετάται η μοναδική μουσικότητα της Ελληνικής Γλώσσας και ο αντίκτυπός της στην πνευματική διαύγεια του ανθρώπου! Το γράμμα «Ν» διεγείρει τον εγκέφαλο θετικά και ενεργοποιεί τον άνθρωπο να σκέφτεται σωστά!

Το τελικό Σίγμα ηρεμεί τον άνθρωπο! Αυτό το δέχεται και η σύγχρονη Ψυχιατρική! Οι Αρχαίοι Έλληνες τα εγνώριζαν όλα αυτά και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι μόνον εμείς οι Έλληνες λέμε «Τα είπα με το Νι και με το Σίγμα» και όχι άλλα γράμματα, (παρ΄ όλο που έχουμε στις καταλήξεις των λέξεων και άλλα γράμματα), διότι το Νι ενεργοποιεί το μυαλό μας να σκεφτεί σωστά και το Σίγμα ηρεμεί την ψυχή μας αφού μιλήσουμε -δημόσια ή ιδιωτικά!

Η σύγχρονη Ψυχογλωσσολογία δέχεται ότι η Γλώσσα και η Σκέψη γεννιούνται ταυτόχρονα και εξελίσσονται παράλληλα και συνιστούν ανά πάσα στιγμή μία αξεχώριστη ενότητα.

Η Γλώσσα ενσαρκώνει την Σκέψη και η Σκέψη ουσιώνεται σε Γλώσσα! Είναι ένα νόμισμα με τις δύο όψεις του!

Δεν μπορεί να υπάρχει η μία πλευρά, χωρίς την άλλη! Δεν θα μπορούσε να υπάρξει Ελληνική Σκέψη χωρίς την Ελληνική Γλώσσα!

Είναι γεγονός ότι η ποιότητα και ποσότητα «καταγραφών» στην σκέψη προσδιορίζει και το νοητικό επίπεδο κάθε λαού! Επομένως και το νοητικό επίπεδο καθορίζει και την ικανότητα της δημιουργίας Πολιτισμού!

Το Ελληνικό Αλφάβητο στην πορεία των χιλιάδων ετών του, ήταν αρχικά Ιδεογραφικό, στην συνέχεια επινοήθηκε το Εικονογραφικό, έπειτα φθάσαμε στο Γραμμογραφικό, κατόπιν στο Συλλαβογραφικό (Γραμμική Α και Β) και τέλος καθιερώθηκε το ισχύον σήμερα Φθογγογραφικό που είναι αξεπέραστο και στο οποίο οφείλεται η δημιουργία της Ελληνικής Γλώσσας και του Ελληνικού Οικουμενικού Πολιτισμού!

Έχουμε χρέος να διαφυλάξουμε, ως κόρην οφθαλμού, την Ελληνική Γλώσσα και να αντισταθούμε στην κακοποίησή της!