Στέλιος Νικολαΐδης

Κάτι καινούργιο αρχίζει μέσα στην πανδημία… Στον χώρο της μουσικής…

Κάτι πολύ σημαντικό τελειώνει. Κάτι καινούργιο αρχίζει μέσα στην πανδημία… στον χώρο της μουσικής…

Νάρκισσοι και φιλοτομαριστές καλλιτέχνες που θεωρούν ότι η τέχνη τούς οφείλει και όχι αυτοί στην τέχνη!

ΠΕΦΤΟΥΝ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΕΝΕΣ ΤΩΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ αφού πια δεν θα μπορούν να ανοίξουν. Τι σημασία έχει αν τα λέγαμε και τα ξαναλέγαμε, μεταξύ σοβαρού και αστείου, πως θα έλθει η ώρα που θα γίνουν οι αποκαλύψεις τους.

Και τότε θα καταλάβουμε το λάθος που κάναμε να ακούμε και να ακολουθούμε τέτοιους ανθρώπους και καλλιτέχνες πού δοκιμάζουν τις αντοχές των φίλων τους, προβάλλοντας την αυτοκρατορική ζωή τους και τα πλούτη τους με αναίσχυντο τρόπο ή το σώμα τους, τους συντρόφους τους σε μία χωρίς τσίπα προβολή αρκεί να μείνουν στην κορυφή κ.λπ.

Πάτησαν πάνω στην τέχνη για να φτιάξουν το δικό τους φαν κλαμπ, να πολλαπλασιάσουν τους ακολούθους τους στα κοινωνικά δίκτυα και να κάνουν δημόσιες σχέσεις: για πλουτισμό χωρίς να προσφέρουν κάτι διαχρονικό και αληθινό. Τί μασκαριλίκια είναι αυτά!

Ενδύονται κάποιοι την τέχνη και μετά ανακαλύπτουν ότι αγαπούν και γεύονται, ότι τους γεμίζουν οι γνωριμίες και η μεγάλη ζωή και τα χιλιάδες ευρώ που βγάζουν και ούτε καν η τέχνη της μουσικής.

Οι καλλιτέχνες δεν είναι ένα μπουκέτο από ωραία άνθη. Είναι θέση και στάση ζωής η τέχνη και οι αληθινοί υπηρέτες της τέχνης. Και αυτοί οι σημερινοί, όχι όλοι, αλλά οι περισσότεροι και κυρίως οι άνευ λόγου πιο ακριβοπληρωμένοι, διέθεταν μόνο το περιτύλιγμα.

Δεν νιώθουμε φυσικά δικαιωμένοι με την εξέλιξη, αλλά μένουμε στο γεγονός ότι μέσα απο ένα τόσο μεγάλο κακό που μας έχει βρει  κλείνουν οι κάνουλες των χιλιάδων ευρώ και τα τεράστια, σαν καράβια, ανούσια κέντρα με πόρτες, μπράβους κ.λπ. Ίσως όμως επιστρέψουμε και πάλι στην πιο αγνή διασκέδαση με ωραίους, απλούς χώρους και γνήσιους καλλιτέχνες και μουσικούς που θα βρουν ξανά εργασία σε σωστά στέκια. Και θα αμείβονται και οι μουσικοί σωστά και όχι απο τα ψίχουλα που πέφτουν απο το τραπέζι του μεγάλου τραγουδιστή… Νέα παιδιά, πραγματικά άξια και οχι εραστές και γκόμενοι –  γκόμενες κάποιων, θα αναδυθούν με πραγματικό ταλέντο και όχι επιβεβλημένοι απο σκοτεινά κέντρα που αιχμαλώτισαν την μουσική.

Ας το δούμε να γίνεται… είναι και αυτό ένα βήμα προς μία μεγαλύτερη ελευθερία της τέχνης.

Υπάρχουν, ναι, και είναι πολλοί, οι περισσότεροι, με τις θεϊκές μουσικές εμπνεύσεις, που μας δίνουν καθάρια ποιότητα ζωής και αποτελούν πρότυπο καλλιτεχνών. Δεν χάθηκε το παν επειδή ανούσια σημεία φάστφουντ διασκέδασης θα κλείσουν για να εμφανιστεί πάλι κάτι ουσιαστικότερο και αυθεντικότερο.

Ερχόμαστε από το σκοτάδι στο φως… και τότε όλα θα αλλάξουν…