Η ΑΝΟΧΗ ΚΑΙ Η ΦΙΜΩΣΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ

Ζοῦμε σὲ μία ἐποχὴ ὅπου οἱ ἔννοιες ἔχουν χάσει τὸ πραγματικό τους νόημα καὶ ἡ ἀλήθεια διώκεται συστηματικά.

Ἡ δήθεν ἀνοχὴ καὶ ὁ ὑποκριτικὸς σεβασμὸς ἔχουν μετατραπεῖ σὲ ἕνα ἰσχυρὸ ὅπλο ἐπιβολῆς τῆς μετριότητας, φιμώνοντας κάθε ἐλεύθερη, ὀρθολογικὴ καὶ εὐφυῆ σκέψη.

Ὅποιος τολμᾶ νὰ ἐκφράσει τὴν ἀλήθεια ἢ νὰ σκεφτεῖ διαφορετικὰ ἀπὸ τὸ μαζικὸ ρεῦμα, χαρακτηρίζεται ἀμέσως ὡς προσβλητικὸς ἢ ἐμπαθής.

Ἡ ἀνθρωπότητα διολισθαίνει σὲ ἕναν ἰδιότυπο σκοταδισμό, ὅπου ἡ βλακεία ἔχει ἀποκτήσει δικαιώματα ποὺ ἀπαιτοῦν τὸν ἀπόλυτο σεβασμό, ἐνῶ ἡ εὐφυΐα ὑποχρεώνεται νὰ σιωπᾶ γιὰ νὰ μὴν διαταράξει τὴν ἐικονικὴ γαλήνη τῶν πολλῶν.

Εἶναι χρέος μας νὰ κρατήσουμε τὴν κριτική μας σκέψη ζωντανὴ καὶ νὰ μὴν ἐπιτρέψουμε στὴν ὑποκρισία νὰ ἰσοπεδώσει τὴν πνευματική μας ἐλευθερία,