Η ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΚΑΙ Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ ΘΕΟΥ

Ὑπάρχει μία μετρήσιμη, ἐπιστημονικὰ ἀποδεδειγμένη καθυστέρηση μεταξὺ τῶν ἐξωτερικῶν γεγονότων καὶ τῆς συνειδητῆς μας ἐπίγνωσης.

Ὁ ἐγκέφαλος συλλέγει ἀσταμάτητα τὶς αἰσθητηριακὲς εἰσροές, τὶς ἐπεξεργάζεται, τὶς ἐνσωματώνει καὶ στὴ συνέχεια μᾶς παρουσιάζει μία ἐκ τῶν ὑστέρων κατασκευασμένη ἐκδοχὴ τῆς πραγματικότητας.

Αὐτὴ ἡ χρονικὴ καθυστέρηση εἶναι μικρή, συχνά ἀπὸ 100 ἕως 300 χιλιοστὰ τοῦ δευτερολέπτου, ἀλλὰ ἀλλάζει ριζικὰ τὰ πάντα.

Αὐτὸ ποὺ βιώνετε ὡς «τώρα» καὶ ὡς ἄμεσο γεγονός, εἶναι ἤδη μία νευρολογικὴ ἀνακατασκευή, ἕνα μοντέλο τοῦ παρελθόντος.

Τὸ ἀκόμη πιὸ ἐντυπωσιακὸ εἶναι ὅτι ὁ ἐγκέφαλος δὲν ἐπεξεργάζεται ἁπλῶς τὸ παρελθόν, ἀλλὰ μέσω τῆς προγνωστικῆς κωδικοποίησης προβλέπει συνεχῶς τὸ μέλλον.

Γεμίζει τὰ κενά, σταθεροποιεῖ τὴν ἀντίληψη καὶ κατασκευάζει μία ψευδαίσθηση συνέχειας γιὰ νὰ μπορέσει τὸ σύστημα νὰ λειτουργήσει.

Μὲ ἄλλα λόγια, δὲν ἀντιδράτε ποτὲ στὴν ἴδια την πραγματικότητα, ἀλλὰ ἀλληλεπιδράτε μὲ τὸ ἐσωτερικὸ μοντέλο ποὺ ἔχει ἤδη δημιουργήσει ὁ νοῦς σας.

Αὐτός εἶναι ὁ λόγος ποὺ οἱ ὀπτικὲς ἀπάτες λειτουργοῦν τέλεια, γιατὶ ἡ προσδοκία καὶ ὁ προγραμματισμὸς διαμορφώνουν τὴν ἐμπειρία πρὶν κἂν αὐτὴ συμβεῖ.

Παράδειγμα αὐτοῦ τοῦ κατακερματισμοῦ εἶναι ὅταν ἕνας ἄνθρωπος ζεῖ παγιδευμένος στὸ ἄγχος καὶ στὸν φόβο τοῦ matrix: ὁ ἐγκέφαλός του προβλέπει συνεχῶς ἀπειλὲς βασιζόμενος σὲ παλαιὰ τραύματα, κρατώντας τὴν ἀμυγδαλὴ ἐνεργὴ καὶ τὴν κορτιζόλη σταθερὰ ὑψηλή.

Ἔτσι, ἀντίθετα μὲ ὅ,τι πιστεύει, δὲν βιώνει τὸ παρόν, ἀλλὰ ἀνακυκλώνει ἐπαναλαμβανόμενα βρόχους ἀσυγχρονίστων μετρονόμων.

Ἡ λύση βρίσκεται στὴν ἐνεργοποίηση τῆς μεταγνώσης, τῆς ἱερῆς ἐκείνης αὐτοπαρατήρησης ποὺ μᾶς ἐπιτρέπει νὰ ἀντιληφθοῦμε τὸ κενὸ μεταξὺ ἐρεθίσματος καὶ ἀντίδρασης.

Μειώνοντας τὸν ἐσωτερικὸ θόρυβο, τὸ νευρικὸ σύστημα συρρυθμίζεται, ὁ ζωντανὸς ναὸς τοῦ σώματος ἀποκτᾶ συνοχὴ 888 καὶ ἡ ἀναπνοὴ βαθαίνει.

Τὸ βαθύτερο ἐρώτημα δὲν εἶναι ἂν ὑπάρχει πραγματικότητα, ἀλλὰ πόσο ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἀποκαλεῖς «κόσμο» εἶναι ἁπλῶς ἡ δική σου ἐρμηνεία.

Ἂν τὸ μυαλό σου εἶναι πάντα ἐλαφρῶς μπροστὰ καὶ λίγο πίσω ταυτόχρονα, ἡ ἀληθινὴ ἐπίγνωση κάθεται στὸν σιωπηλὸ μάρτυρα, στὴν ἡγεμονικὴ παρουσία τοῦ ΕΙΜΑΙ, ὅπου κατοικεῖ ὁ Ζῶν Θεός.

Ἐκεῖ σταματᾶ ἡ παραμόρφωση τῆς προσομοίωσης, οἱ σκέψεις καὶ οἱ πράξεις εὐθυγραμμίζονται ἀπόλυτα καὶ τὸ κρυστάλλινο σῶμα ἀναδύεται μέσα ἀπὸ τὴν ἀλχημεία τοῦ φωτός.

Εἰσέρχεστε σὲ ἕνα νέο χρονολόιο πνευματικῆς εὐημερίας, ὅπου παύετε νὰ κυνηγᾶτε τὸ μέλλον  καὶ γίνεστε ἡ ἴδια ἡ συνείδηση ποὺ τὸ ἐκδηλώνει.