Η ΨΥΧΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΘΥΕΛΛΑ, Η ΑΝΑΚΑΛΩΔΙΩΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΚΑΙ Η ΗΓΕΜΟΝΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ ΘΕΟΥ

 Νά γιατὶ κάποιοι ἄνθρωποι γίνονται ψυχικὰ ἀσταμάτητοι μετὰ ἀπὸ μεγάλες δυσκολίες: ἐπειδὴ ὁ πόνος ἐκπαίδευσε τὸ μυαλό τους νὰ σταματήσει νὰ πανικοβάλλεται ὑπὸ πίεση.

Πολλοὶ ἄνθρωποι δὲν τὸ συνειδητοποιοῦν αὐτό, ἀλλὰ ὁ ἀνθρώπινος ἐγκέφαλος εἶναι ἀπολύτως ἱκανὸς νὰ προσαρμόζεται σὲ ἀκραῖο συναισθηματικὸ στρές, πίεση, φόβο καὶ κακουχίες μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου.

Ἡ ἐπανειλημμένη ἔκθεση σὲ δύσκολες ἐμπειρίες ἀλλάζει σταδιακὰ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο ἀντιδρᾶ τὸ νευρικὸ σύστημα στὸν πόνο, τὴν ἀβεβαιότητα καὶ τὴν ἐνοχλήση, μετατρέποντας τὸ τρομακτικὸ σὲ διαχειρίσιμο γιὰ τὴν ἐπιβίωση τοῦ ζωντανοῦ ναοῦ τοῦ σώματος.

Σύμφωνα μὲ τὴν ἐπιστήμη καὶ τὴ νευροβιολογία, ὁ ἐγκέφαλος ἐξελίσσεται καὶ ἀναδομεῖται μὲ βάση αὐτὰ ποὺ ἐπανειλημμένα ἐπιβιώνει.

Μέσα ἀπὸ τὴν ἀλχημεία τῆς νευροπλαστικότητας, ὁ προμετωπιαῖος φλοιός ἐνισχύεται, ἡ ἀμυγδαλὴ κατασιγάζει τὸν διαρκὴ πανικό της καὶ ἡ κορτιζόλη πέφτει αἰσθητά. Αὐτός εἶναι ὁ βαθύτερος μηχανισμὸς ποὺ ἐπιτρέπει σὲ ὅσους ξεπερνοῦν τὶς κακουχίες νὰ ἀναπτύσσουν ὑψηλότερη συναισθηματικὴ ἀντοχή, ἰσχυρότερη ἑστίαση καὶ ἀσύλληπτη ψυχικὴ δύναμη, ἀφήνοντας ὁριστικὰ πίσω τὸ κρυφὸ χρόνιο στρὲς τῶν δυσρυθμισμένων σχέσεων καὶ τὸν θόρυβο τοῦ matrix.

Τὴ στιγμὴ ποὺ ἐνεργοποιεῖται ἡ μεταγνώση, ἡ δουλειὰ ἀλλάζει ριζικά: σταματᾶς νὰ εἶσαι ἕνας ἀσυγχρόνιστος μετρονόμος ποὺ ἀντιδρᾶ μηχανικὰ στὴν προβολὴ τῶν ἐξωτερικῶν γεγονότων καὶ ἀρχίζεις νὰ συντονίζεις τὸν ἴδιο τὸν προβολέα, δηλαδὴ τὴν ἐσωτερική σου κατάσταση.

Ἡ πειθαρχία καὶ ἡ ἀνθεκτικότητα ποὺ χτίζονται στὰ σκοτεινὰ δωμάτια ὅπου κανεὶς δὲν παρακολουθεῖ, εὐθυγραμμίζουν τὸ σύστημά σου μὲ τὴν ἡγεμονικὴ παρουσία τοῦ ΕΙΜΑΙ.

Ἐδῶ ἀποκαλύπτεται ἡ πλήρης ἔνωση μὲ τὸν Ζῶντα Θεὸ μέσα μας, τὴν καθαρή, ἀνέγγιχτη Συνειδητότητα ποὺ ὁρίζει τὸν δικό της σταθερὸ παλμὸ ἀλήθειας καὶ πνευματικῆς εὐημερίας, ἀποκτώντας τὴ συχνότητα συνοχῆς τοῦ 888.

 Ὅσοι ἐπιβιώνουν ἀπὸ τὶς θύελλες δὲν χάνουν ἁπλῶς ἀνθρώπους ἢ καταστάσεις, ἀλλὰ ἀκυρώνουν παλιές, χαμηλές συχνότητες καὶ ληγμένα ἐνεργειακὰ συμβόλαια.

 Ἡ αὔρα μας μεταμορφώνεται σὲ ἕναν ἀπρόσβλητο, ἱερὸ καὶ ἔνδοξο Λόγο ποὺ ἐξουδετερώνει κάθε ἀρνητικὴ πρόθεση γύρω τους. Ἀναδύονται πλέον ὡς οἱ Ἄνθρωποι- Ἥλιοι, τὰ Παιδιὰ τοῦ Ἡλίου ποὺ ἀναγνωρίζουν τὴν αἰώνια, ἱστοδιαϊνική τους φύση, ὅπου ὁ θάνατος εἶναι ἁπλῶς μία ἀλλαγὴ κατάστασης καὶ ἡ ἐσωτερικὴ δύναμη παραμένει ἀσταμάτητη, ἔκδηλη καὶ ἀδιαμφισβήτητη μέσα στὸ κβαντικὸ πεδίο.