Σινεμά - TV

19/4/2019 | Category: Σινεμά - TV

Φεστιβάλ Καννών: Ο Χρυσός Φοίνικας στον Αλέν Ντελόν

Ανήκει εξ ολοκλήρου στον κινηματογράφο, είναι αναπόσπαστο τμήμα ορισμένων από τις σημαντικότερες ταινίες του και είναι ένας από τους παντοτινούς του μύθους: για τον λόγο τούτο το Φεστιβάλ των Καννών αποφάσισε για το 2019 να απονείμει το Χρυσό Φοίνικα για το σύνολο της καριέρας του στον Αλέν Ντελόν «για να τιμήσει την υπέροχη παρουσία του στην ιστορία της Έβδομης Τέχνης».
Αυτό είναι το σκεπτικό της κριτικής επιτροπής του διάσημου Φεστιβάλ για τη βράβευση ενός από τους διασημότερους εκπροσώπους του γαλλικού σινεμά, μία ημέρα πριν την ανακοίνωση του πίνακα των επίσημων επιλογών της φετινής διοργάνωσης. 
«Μετά τη Ζαν Μορό, το Γούντι Άλεν, τον Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, την Τζέιν Φόντα, τον Κλίντ Ίστγουντ, το Ζαν-Πολ Μπελμοντό, τον Μανουέλ ντ’ Ολιβέιρα, την Ανιές Βαρντά, και τον Ζαν-Πιερ Λεό, το Φεστιβάλ των Καννών έχει την τιμή και την περηφάνια που ο θρυλικός ερμηνευτής του «Γατόπαρδου» του Λουκίνο Βισκόντι (Χρυσούς Φοίνιξ το 1963) δέχθηκε να βραβευτεί από τη  διεθνή κοινότητα», τονίζεται στο κείμενο της επιτροπής.
Ο 83χρονος Αλέν Ντελόν για πρώτη φορά ανέβηκε τα σκαλιά της Μοντέ ντε Μαρς των Καννών στις 13 Μαΐου 1961 με μεγάλη επιτυχία μάλιστα για να παρουσιάσει την ταινία του «The Joy of Living». Το κοινό δεν στερείτο ενθουσιασμού ακόμη και 30 χρόνια μετά, όταν ο ηθοποιός έκανε μία θεαματική έλευση στην προβολή του «New Wave» με ελικόπτερο και λέμβο. 
Ενδιάμεσα είχε επιστρέψει στις Κάννες με τις άφθαστες ταινίες «Η έκλειψη» του Μικελάντζελο Αντονιόνι (1962), ο «Γατόπαρδος» (1963) και ο «Κύριος Κλάιν» (1976). Όμως με το θεσμό δεν είχε την ίδια θερμή σχέση, και γι’ αυτόν το λόγο στην τωρινή ανακοίνωσή τους ο πρόεδρος του Φεστιβάλ Πιερ Λεσκύρ και ο γενικός επιτετραμμένος Τιερί Φρεμό σπεύδουν να αναφέρουν πως είναι «ευτυχείς που ο Αλέν Ντελόν δέχθηκε να τιμηθεί από το Φεστιβάλ. Επί πολύ καιρό αμφιταλαντευόταν, έχοντας πολλές επιφυλάξεις για τον συγκεκριμένο Χρυσό Φοίνικα, διότι πίστευε πως έπρεπε να έλθει στις Κάννες μόνο για να τιμήσει τους σκηνοθέτες με τους οποίους είχε εργασθεί».