Διάφορα

Δε θα πιστέψετε πως φτιάχνονται τα ηχητικά εφέ του Χόλλυγουντ

today26 Ιουλίου, 2015

Background
share close

Καμία ταινία δεν θα ήταν αυτή που βλέπουμε εφόσον δεν υπήρχαν τα ηχητικά εφέ. Ο Skip Lievsay είναι ο απόλυτος “γκουρού” του είδους και ο άνθρωπος που ενέπνευσε τους σκηνοθέτες αδερφούς Κοέν για να φέρουν στον κόσμο του κινηματογράφου, τον Dude.

Ο Skip Lievsay είναι ο “μετρ” του μιξάζ και ίσως ο καλύτερος στο είδος του εν έτει 2015. Στην καριέρα του μετράει συνεργασίες με τους αδερφούς Κοέν, τον Μάρτιν Σκορτσέζε, τον Σπάικ Λι και πολλούς άλλους.
Το 2014 κέρδισε το Βραβείο Όσκαρ για τα εφέ του Gravity ενώ από το 2007 μέχρι σήμερα έχει διεκδικήσει το βραβείο ουκ ολίγες φορές για ταινίες όπως οι No Country for Old Men, True Grit και Inside Llewyn Davis.
Ο ίδιος έχει αναλάβει τα ηχητικά εφέ στις ταινίες: The Big Lebowski, Fargo και στο The Hunger Games: Catching Fire (2013).
Αυτό τον καιρό, ο Lievsay συνεργάζεται με τον Larry Zipf για την κινηματογραφική ταινία γύρω από τη βιογραφία του Μάιλς Ντέιβς (Miles Davis) υπό τον τίτλο Miles Ahead. “Υπάρχουν κάποια κοινά σημεία στη δουλειά μου, σε σχέση με τις ηχογραφήσεις του Ντέιβς”, λέει ο Lievsay στην Guardian. “Ο Μάιλς ήταν ένα “πλάσμα του στούντιο”, ζούσε εκεί και επεξεργαζόταν με κάθε λεπτομέρεια τα πάντα. Ο πειραματισμός ήταν μέρος της καθημερινότητάς του”.

g3

Οι δυο τους, Lievsay και Zipf, ηχογράφησαν ήχους κασετών για να τους συμπεριλάβουν στην ταινία. Ωστόσο, όπως αναφέρουν, το τελικό αποτέλεσμα έμοιαζε με τα εφέ που χρησιμοποιούνται στο Battlestar Galactica. “Καθόλου τυχαίο”, λένε, “μιας και αυτή η τεχνική έχει όντως χρησιμοποιηθεί σε sci-fi ταινίες”.
Έχετε αναρωτηθεί ποτέ ποια είναι η πηγή των ήχων που ακούτε στις ταινίες; Λογικά όχι, αφού το αυτί είναι “προγραμματισμένο” να ακούει αυτό που νομίζει πως ακούει. Ας δώσουμε ένα παράδειγμα.
Τις περισσότερες φορές ο ήχος της βροχής δεν είναι πραγματικό νερό που πέφτει, αλλά μπέικον που τηγανίζεται. Για τους ήχους των μηχανών αυτοκινήτων σε σκηνές καταδίωξης, χρησιμοποιούνται όντως πραγματικές μηχανές μόνο που εδώ γίνεται μείξη με βρυχηθμούς λιονταριών για να έχουμε ένα πιο έντονο και δραματικό αποτέλεσμα.
Όπως λέει ο “μετρ” των ήχων Skip Lievsay, ο sound editor δεν πρέπει “μόνο να ακούει, αλλά και να φαντάζεται ήχους, μείξεις ήχων και να σκέφτεται το τί θα μπορούσε να παραγάγει το τελικό αποτέλεσμα που θέλει να λάβει”.
Στις δουλειές του περιλαμβάνονται πέραν των παραπάνω που αναφέραμε και οι ταινίες: Goodfellas, Silence of the Lambs, Do The Right Thing. Πώς γίνεται όμως το ευρύ κοινό να μη γνωρίζει τον Lievsay; Επειδή, απλούστατα, τόσο εκείνος όσο και η ολιγομελής και σταθερή στο πέρασμα του χρόνου ομάδα του, θέλουν να μένουν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και σπανίως δίνουν συνεντεύξεις.
Τίποτα δεν είναι όπως ακούγεται.

Παρ’όλα αυτά, οι συνάδελφοι του τον αναγνωρίζουν ως “μέντορα”. Η δουλειά του άλλωστε είναι να μάς κάνει να αισθανόμαστε πράγματα χωρίς καν να σκεφτόμαστε πως υπάρχουν στη σκηνή. Ή αντιστρόφως. Να ακούμε ήχους που προέρχονται από πηγές που δεν μπορούμε καν να διανοηθούμε πως είναι υπεύθυνες για το τελικό αποτέλεσμα.
Η εργασία του Lievsay επικεντρώνεται στο κομμάτι του post-production. Όταν τελειώνουν τα γυρίσματα και το μοντάζ, έρχεται η ώρα του μιξάζ.
Η ομάδα του Lievsay “σχεδιάζει” και προγραμματίζει τους ήχους, ηχογραφεί και τελικά τους “περνάει” στις σκηνές με τη βοήθεια του σκηνοθέτη και του επιτελείου της παραγωγής.
Βασικά και καίρια, είναι τα επίπεδα των ήχων. Θα ήταν εγκληματικό αν ο ήχος μιας πεταλούδας που προσγειώνεται πάνω στο καπό ενός αυτοκινήτου ακουγόταν πιο δυνατά από τις μηχανές των άλλων αυτοκινήτων που κινούνται παραπλεύρως.
Οι ήχοι διαχωρίζονται σε τέσσερις κατηγορίες: Διάλογοι, εφέ, μουσική και στους καθημερινούς – φυσικούς ήχους. Για κάθε μία κατηγορία, υπάρχει και ένας υπεύθυνος.
Μικρά, καθημερινά αντικείμενα συνδυάζονται με τους πιο απίστευτους τρόπους για να παράγουν  τα πιο απίστευτα αποτελέσματα. Για παράδειγμα, δυο γάντια που ανεμίζουν μαζί ακούγονται σαν χτύπημα φτερούγων, περιβλήματα καρύδων με ρούχινη επένδυση είναι ότι πρέπει για να ακουστούν σαν όπλες αλόγου ενώ το σκάσιμο των φουσκαλίδων σε σελοφάν είναι ότι πρέπει για μια φωτιά που καίει. Το σπάσιμο ενός σέλινου είναι τα κόκαλα που σπάνε και ούτω καθεξής. Φαντασία να υπάρχει.
Η συνεργασία στην WBNY, την εταιρεία παραγωγής που διατηρεί ο Lievsay μαζί με τον Paul Urmson στη Νέα Υόρκη, είναι αγαστή. Στην τελευταία σκηνή της ταινίας No Country For Old Men όπου ο Χαβιέρ Μπαρντέμ (Javier Bardem) εμπλέκεται σε τροχαίο, αμέσως μετά τη σύγκρουση των οχημάτων βλέπουμε τα δύο αυτοκίνητα να παραμένουν ακίνητα στο χώρο με καπνούς να βγαίνουν από τις μηχανές τους (δες: κεντρική φωτογραφία του άρθρου).
Τίποτα δεν κινείται. Ακούμε μόνο τον ήχο των μηχανών. Η μείξη έχει γίνει με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε το αυτί μας να “νομίζει” ότι είναι τόσο κοντά στα αυτοκίνητα, όσο κοντά τους είναι και η κάμερα που καταγράφει. Όταν ο Μπαρντέμ ανοίγει την πόρτα του οχήματος του, ακούμε το περπάτημά του στην άσφαλτο, τζάμια από την πόρτα να σπάνε, την πόρτα να τρίζει, ένα σκυλί να γαβγίζει κάπου στο βάθος, ακούμε ακόμα και τον ήχο των δαχτύλων του να ακουμπάνε πάνω στην πόρτα.
Κανένας από αυτούς τους ήχους δεν ηχογραφήθηκε επί τόπου. Όλοι οι ήχοι προστέθηκαν στο στούντιο του Lievsay. Και παραπάνω περιγράφουμε μόλις μια σκηνή 20 δευτερολέπτων. Όλη η ταινία έχει διάρκεια 123 λεπτών.

https://soundcloud.com/guardianfilmshow/barton-fink-the-woman-and-the

Υπομονή, ταλέντο και επιμονή. Η ομάδα του Lievsay μπορεί να χρειαστεί ώρες ολόκληρες για να πάρει τον ήχο του σφυρίγματος ενός βραστήρα ο οποίος θα έχει τη σωστή διάρκεια για να ταιριάξει στη σκηνή που θα χρειαστεί αλλά και για να είναι στον κατάλληλο τόνο για να “ξεγελάσει” το αυτί και να το κάνει να νομίζει πως πρόκειται για κάποιο άλλο σφύριγμα.

Η πρώτη ειδικότητα του Lievsay ήταν η αρχιτεκτονική. Ίσως έτσι εξηγείται και ο λόγος που είναι τόσο καλός στο “χτίσιμο” των ήχων. Η σταδιοδρομία του απογειώθηκε μέσα από τις συνεργασίες του με τον Σκορτσέζε, ωστόσο οι καλύτερες δουλειές του, σύμφωνα με τον ίδιο, έγιναν με τους αδερφούς Κοέν, επειδή “ταίριαξε το χιούμορ” τους.

Όπως έχει δηλώσει ο ίδιος, την εποχή που δούλευε για το True Grit, είχε εγκαταστήσει ένα μικρόφωνο έξω από το σπίτι του για να πιάνει τον ήχο των αυτοκινήτων και της πόλης γενικότερα σε μια παράλληλη δραστηριότητά του για άλλες ταινίες που σχεδίαζε.

“Το τελικό αποτέλεσμα ακουγόταν σαν μια αγελάδα”, λέει. Και κάπως έτσι, ηχογράφησε μια αγελάδα, την κράτησε “κάβα” και την πρόσθεσε σε άλλη ταινία του, έτσι ώστε να μοιάζει με τον ήχο που παράγουν πολλά αυτοκίνητα μαζί σε ώρα αιχμής.

“Πρέπει να είσαι πολύ καλός στο να ακούς τα πράγματα ξεχωριστά, να διακρίνεις τους ήχους”, λέει ο Lievsay. Και κάπως έτσι όλοι οι συνεργάτες του έχουν αναπτύξει μια “ηχητική υπερευαισθησία”, ενώ καθημερινά συγκεντρώνονται για να λαμβάνουν οδηγίες από τον ίδιο, γύρω από την κονσόλα που έχει σχεδιάσει μόνος του.

g2

Οι ίδιοι οι αδερφοί Κοέν έχουν αποκαλύψει πως ο άνθρωπος που τους ενέπνευσε για τη δημιουργία του “Dude”, είναι ο ίδιος ο Lievsay. Κατά κάποιο τρόπο είναι ο “Dude” στην πραγματική ζωή. “Για να κάνεις αυτή τη δουλειά πρέπει να είσαι χαλαρός”, εξομολογείται ο ίδιος.

Στην ταινία για τη ζωή του Μάιλς Ντέιβς, υπάρχει μια σκηνή μόλις 15 δευτερολέπτων, πραγματικής έντασης με συνεχείς πυροβολισμούς. Μετά το χάος των πυροβολισμών ακούγεται ο ήχος μια κατσαρίδας που θρυμματίζεται κάτω από ένα πόδι. Η ικανοποίηση του Lievsay για τον ήχο της κατσαρίδας ήταν έκδηλη. Ακριβώς το αποτέλεσμα που ήθελε, για να κάνει τη σκηνή πιο δραματική.

Πρόσωπο-κλειδί στην ομάδα είναι ο Marko Costanzo, ο άνθρωπος που μπορεί να αναπαράγει κάθε ήχο. Το ξύσιμο ενός ξύλου γίνεται περπάτημα μιας τίγρης ή ο ήχος μιας κρεμάλας που στέλνει στον άλλο κόσμο το θύμα της.

g4

Το χαστούκι που δίνει η Σερ (Cher) στον Νίκολας Κέιτζ (Nicolas Cage) στο Moonstruck δεν το δίνει ποτέ η ίδια η Σερ αλλά ο μουστακαλής Costanzo σε μια αποθήκη στο Νιου Τζέρσι.
Παρακάτω, ένας έτερος “μετρ” των ήχων, ο Gary Hecker, ο άνθρωπος ο οποίος είναι υπεύθυνος για τα ηχητικά εφέ στις ταινίες όπως  “The Empire Strikes Back” και  “Robin Hood”, δείχνει μερικές από τις τεχνικές του.

Όλοι οι παραπάνω παραγωγοί, θεωρούνται foley artists

Foley artist είναι ο καλλιτέχνης που δημιουργεί ήχο συντονισμένο με μια σκηνή ταινίας.

Το όνομα προέρχεται από τον Jack Foley, ο οποίος ξεκίνησε να εργάζεται στην Universal Studios το 1914, την εποχή του βωβού κινηματογράφου.
Όταν η Warner Brothers κυκλοφόρησε την πρώτη  ταινία της με ήχο, την The Jazz Singer, αναζητούσε προσωπικό που είχε προηγούμενη εμπειρία με αναπαραγωγή ήχων. Έτσι ο Foley μπήκε στην ομάδα και άρχισε να δημιουργεί ήχους για ν’ αποκτήσει η ταινία τον ανάλογο ηχητικό πλούτο.
Ο Foley μαζί με τη μικρή ομάδα του βρισκόταν μπροστά από μια μεγάλη οθόνη και έφτιαχνε ηχητικά εφέ για όλες τις σκηνές που απαιτούσαν ήχο. Ο συγχρονισμός τότε έπρεπε να είναι κάτι παραπάνω από τέλειος, αφού δεν μπορούσε να γίνει περαιτέρω επεξεργασία του ηχητικού υλικού, λόγω έλλειψης ηλεκτρονικών υπολογιστών.
Η εν λόγω  διαδικασία έχει πλέον γίνει αρκούντως ευκολότερη  εξαιτίας της εμφάνισης των υπολογιστών και των ανάλογων προγραμμάτων ηχογράφησης και επεξεργασίας ηχογραφημένου υλικού.

Πηγή: news247.gr

Συντάκτης: New Generation Radio

Rate it

Προηγούμενο άρθρο

Μουσική

Δέκατο Διεθνές Μουσικό Φεστιβάλ Αίγινας: Πρεμιέρα με Μάριο Φραγκούλη και αυγουστιάτικη πανσέληνο

Κλείνει τα δέκα του χρόνια, ρίζωσε για τα καλά και έγινε αναπόσπαστο μέρος του Αιγινίτικου καλοκαιριού. Το Διεθνές Μουσικό Φεστιβάλ Αίγινας δηλώνει και πάλι παρόν, στους δύσκολους καιρούς, με αναλλοίωτο το στίγμα της προσφοράς και της υψηλής ποιότητας που το χαρακτηρίζει από το 2006, όταν, με ορμή και ενθουσιασμό, ξεκίνησε με πρωτοβουλία μιας μικρής συντροφιάς φίλων της Ντόρας Μπακοπούλου. Δέκα χρόνια αργότερα, έχουν οργανωθεί πάνω από εβδομήντα Μουσικές Βραδιές με […]

today26 Ιουλίου, 2015

Σχολιάστε το άρθρο (0)

Αφήστε το σχόλιό σας

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *


[wpens_easy_newsletter firstname="no" lastname="no" button_text="Εγγραφή"]

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

0%