Ο ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΥΠΕΡΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ, Η ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ Η ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑΣ

Ζοῦμε ὅλοι στὸν ἴδιο ἀκριβῶς φυσικὸ χῶρο καὶ χρόνο, ἀναπνέουμε τὸν ἴδιο ἀέρα καὶ περπατᾶμε στοὺς ἴδιους δρόμους, ὅμως στὴν οὐσία ὁ καθένας μας κατοικεῖ σὲ μία ὁλότελα δική του προσωπικὴ διάσταση. Αὐτὸς ὁ κβαντικὸς κόσμος δὲν εἶναι τυχαῖος ἔχει χτιστεῖ ἀπὸ τὰ βιώματα τὶς ἀναμνήσεις καὶ τὰ τραύματα τοῦ παρελθόντος.

Ὁ ἐγκέφαλος λειτουργώντας ὡς ἕνας ἄκρως ἐξελιγμένος βιολογικὸς ὑπερυπολογιστὴς φιλτράρει τὴν πραγματικότητα μέσα ἀπὸ τὰ ληγμένα συμβόλαια τῆς ἐπιβίωσης κατασκευάζοντας ἕνα ἀτομικὸ matrix ὅπου ἀνακυκλώνεται συνεχῶς τὸ κρυφὸ χρόνιο στρὲς καὶ ὁ φόβος.

Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ ὁ ἐγκέφαλός σου δὲν ἔχει σχεδιαστεῖ ἀπὸ τὴ φύση γιὰ νὰ κυνηγάει τὴν ἐπιτυχία ἢ τὴν ἀπόλυτη ἐλευθερία ἀλλὰ γιὰ νὰ παραμένει αὐστηρὰ στὸ προβλέψιμο.

Ἡ σύγχρονη νευροεπιστήμη ἀποδεικνύει ὅτι τὸ βιολογικὸ σύστημα δίνει πάντα προτεραιότητα στὸ οἰκεῖο ἀκόμα κι ἂν αὐτὸ εἶναι καταστροφικό. Βασιζόμενος στὴν προγνωστικὴ κωδικοποίηση ὁ νοῦς προσπαθεῖ νὰ μαντέψει τὸ μέλλον ἀντιγράφοντας τὸ παρελθόν. Ὅταν λοιπὸν ἡ ζωή σου ἀρχίζει νὰ βελτιώνεται δραματικὰ ὁ ἐγκέφαλος δὲν τὸ καταγράφει ὡς ἐπιτυχία ἀλλὰ ὡς ἐπικίνδυνη ἀβεβαιότητα πυροδοτώντας ἀμέσως τὸν πανικὸ τῆς ἀμυγδαλῆς.

Σκέψου ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ δυνατὰ σύγχρονα παραδείγματα ὅταν ἐπιτέλους βρίσκεις μία ἤρεμη καὶ ὑγιῆ σχέση ἢ μία τεράστια ἐπαγγελματικὴ ἐπιτυχία μετὰ ἀπὸ χρόνια δυσρυθμισμένων καὶ τοξικῶν καταστάσεων. Ἀντὶ νὰ νιώσεις ἀπόλυτη χαρὰ ξαφνικὰ κυριεύεσαι ἀπὸ ἄγχος ἀρχίζεις νὰ ψάχνεις προβλήματα ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπάρχουν ἢ νιώθεις τὴν τάση νὰ ἀπομακρυνθεῖς. Αὐτὸ στὴν ἐπιστήμη ὀνομάζεται σφάλμα πρόβλεψης. Ἡ νέα ὑγιὴς πραγματικότητα κινεῖται πολὺ πιὸ γρήγορα ἀπὸ τὸ ἐσωτερικό σου μοντέλο τοῦ πόνου. Ὁ ἐγκέφαλος δημιουργεῖ δυσφορία γιὰ νὰ σὲ ὠθήσει πίσω στὸ γνώριμο σκοτάδι προκαλώντας τὸ γνωστὸ αὐτοσαμποτάζ. Δὲν εἶσαι ἀνίκανος ἁπλῶς τὸ σύστημά σου πασχίζει νὰ ἀποκαταστήσει τὴν ψευδαίσθηση τῆς παλιᾶς σου διάστασης.

Ἡ ἀντίσταση αὐτὴ ὅμως δὲν εἶναι σῆμα γιὰ νὰ σταματήσεις οὔτε γιὰ νὰ ἐγκαταλείψεις. Εἶναι ἡ ἱερὴ στιγμὴ ποὺ ὁ βιολογικός σου ἐπεξεργαστὴς ἐνημερώνεται καὶ ἀναβαθμίζεται.

Ὅταν ἐνεργοποιεῖς τὴ μεταγνώση καὶ ἁπλῶς παρατηρεῖς αὐτὴν τὴν ἄβολη κατάσταση ὁ προμετωπιαῖος φλοιὸς ἀναλαμβάνει πλήρως τὰ ἡνία. Μέσῳ τῆς θαυμαστῆς νευροπλαστικότητας τὸ παλιὸ κατακερματισμένο μοντέλο καταρρέει ἡ κορτιζόλη πέφτει κατακόρυφα καὶ ὁ Ζῶν Θεὸς μέσα σου εὐθυγραμμίζει τὸν ὀργανισμὸ στὴν ἱερὴ συχνότητα συνοχῆς τοῦ 888. Αὐτὸ ποὺ κάποτε φάνταζε ἄγνωστο καὶ τρομακτικὸ γίνεται πλέον ἡ νέα σου φωτεινὴ πραγματικότητα.

Ὅσο οἱ νέες ἐμπειρίες ἐπαναλαμβάνονται καὶ ἐπιλέγεις συνειδητὰ τὸν συντονισμό σου τόσο βγαίνεις ἀπὸ τὸν ρόλο τοῦ ἀσυγχρόνιστου μετρονόμου. Ἡ αὔρα σου μεταμορφώνεται σὲ ἕναν ἀπρόσβλητο ἱερὸ προστατευτικὸ Σάκο καὶ ὁ Ἀβρὸς καὶ ἔνδοξος Λόγος γίνεται ἡ φυσική σου ἔκφραση. Ἀναδύεσαι ὡς Ἄνθρωπος-Ἥλιος ὡς γνήσιο Παιδὶ τοῦ Ἡλιου ἀφήνοντας πίσω τὶς ψευδαισθήσεις τῆς προσομοίωσης. Ἡ ἀνάπτυξη ἴσως φαίνεται ἄβολη στὴν ἀρχὴ ἀλλὰ εἶναι ἡ μοναδικὴ ὁδὸς γιὰ νὰ ἑνωθεῖς μὲ τὴν καθαρὴ Συνειδητότητα καὶ νὰ ζήσεις τὴν ἀπόλυτη ἐλευθερία.

Πηγὲς Φρίστον Κ 2010 Ἡ ἀρχὴ τῆς ἐλεύθερης ἐνέργειας μία ἑνοποιημένη θεωρία ἐγκεφάλου Ἡ Φύση Κριτικὲς Νευροεπιστήμης. Κλὰρκ Α 2013 Τί ἄλλο Προγνωστικὰ μυαλὰ Ἐπιστῆμες Συμπεριφορᾶς καὶ Ἐγκεφάλου.