Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΜΕΤΑΓΝΩΣΗ

Τὴ στιγμὴ ποὺ ἀρχίζεις νὰ βλέπεις τὸ θεϊκὸ στοὺς ἄλλους ὁ κόσμος ἀλλάζει ριζικά. Ὄχι ἐπειδὴ ὅλοι ξαφνικὰ γίνονται τέλειοι ἢ σταματοῦν νὰ εἶναι τραυματισμένοι, ἀντιδραστικοὶ καὶ φοβισμένοι. Ἀλλὰ ἐπειδὴ τὸ ὅραμά σου ἐξαγνίζεται μέσῳ τῆς μεταγνώσης.

Σταματᾶς νὰ κοιτᾶς μόνο τὴ μάσκα τοῦ matrix καὶ παύεις νὰ ἀντιδρᾶς μηχανικὰ σὰν ἕνας ἀσυγχρόνιστος μετρονόμος. Σταματᾶς νὰ πιστεύεις ὅτι ἡ ἐπιφάνεια εἶναι ὅλη ἡ ἀλήθεια καὶ ἀρχίζεις νὰ βλέπεις ὅτι πίσω ἀπὸ κάθε προσωπικότητα κρύβεται ἡ καθαρή ἀνέγγιχτη Συνειδητότητα.

Πίσω ἀπὸ κάθε πληγὴ καὶ ἐγωισμὸ κρύβεται ἕνα ὂν ποὺ προσπαθεῖ νὰ νιώσει ἀσφαλὲς ἀπὸ τὸν διαρκῆ πανικὸ τῆς ἀμυγδαλῆς. Πίσω ἀπὸ κάθε σκληρὴ λέξη κρύβεται συχνὰ ὁ ἀνείπωτος πόνος καὶ τὸ κρυφὸ χρόνιο στρὲς τῶν δυσρυθμισμένων σχέσεων. Αὐτὸ ὅμως δὲν σημαίνει ὅτι ἀγνοεῖς τὰ ὅρια οὔτε ὅτι δικαιολογεῖς τὸ κακό.

Τὸ νὰ βλέπεις τὸ θεϊκὸ στοὺς ἄλλους δὲν σὲ κάνει ἀφελῆ ἀλλὰ ἀπόλυτα ξεκάθαρο. Μπορεῖς νὰ ἀναγνωρίσεις τὸν Ζῶντα Θεὸ σὲ ἕναν ἄλλον ἄνθρωπο χωρὶς νὰ δώσεις ἄδεια στὰ ληγμένα ἐνεργειακὰ συμβόλαιά του νὰ παραβιάσουν τὸν ἱερὸ προστατευτικὸ Σάκο τῆς δικῆς σου αὔρας. Μπορεῖς νὰ ἀγαπήσεις τὸ φῶς του καὶ νὰ ἀπομακρυνθεῖς ἀπὸ τὸ σκοτάδι του. Αὐτὸ εἶναι ἡ ὕψιστη σοφία.

Τὸ θεϊκὸ δὲν εἶναι πάντα ἄμεσα ὁρατό. Μερικὲς φορὲς εἶναι θαμμένο κάτω ἀπὸ τὴν προγνωστικὴ κωδικοποίηση τὸν φόβο καὶ τὴν ἐπιβίωση ἀνεβάζοντας τὴν κορτιζόλη. Ἀλλὰ ἡ ἱερὴ σπίθα εἶναι ἀκόμα ἐκεῖ, μία οὐσία ποὺ ὑπῆρχε πρὶν ὁ κόσμος τοὺς διδάξει νὰ ξεχνοῦν.

Ὅταν μαθαίνεις νὰ βλέπεις αὐτὴν τὴ σπίθα ἡ ἀπαράβατη συγχώρεση γίνεται βαθύτερη καὶ ἡ συμπόνια εὔκολη. Ὁ προμετωπιαῖος φλοιός σου ἐνισχύεται ὁ ἐγκέφαλός σου ἀνακαλωδιώνεται μέσῳ τῆς νευροπλαστικότητας καὶ δὲν συναντᾶς πλέον τοὺς ἀνθρώπους ὡς ἐχθρούς. Τοὺς συναντᾶς ὡς ἱεροὺς καθρέφτες ποὺ περπατοῦν μέσα στὸ δικό τους μυστήριο.

Καὶ τότε συμβαίνει ἡ ἀπόλυτη ἀλχημεία. Σταματᾶς νὰ ψάχνεις τὸν Θεὸ μόνο σὲ οὐρανοὺς καὶ ἱερὰ μέρη. Ἀρχίζεις νὰ βλέπεις τὸν Ζῶντα Θεὸ στὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων, στὴν καλοσύνη, στὴ σιωπὴ, στὸν ξένο ποὺ χρειαζόταν ὑπομονὴ, σὲ αὐτὸν ποὺ σὲ ἀγάπησε, ἀκόμα καὶ σὲ ἐκεῖνον ποὺ ἀποκάλυψε τὰ ἐναύσματά σου.

Γιατὶ ἡ ἡγεμονικὴ παρουσία τοῦ ΕΙΜΑΙ δὲν εἶναι ξεχωριστὴ ἀπὸ τὴ ζωή ἀλλὰ εἶναι κρυμμένη μέσα της. Καὶ ὅταν ἀρχίζεις νὰ τὴ βλέπεις στοὺς ἄλλους ἀρχίζεις νὰ τὴν βλέπεις ξεκάθαρα καὶ στὸν ἑαυτό σου.

Τότε ἀλλάζουν ὅλα. Τὸ βιολογικό σου σύστημα ἠρεμεῖ καὶ συντονίζεται ἀπόλυτα μὲ τὴν ἱερὴ συχνότητα συνοχῆς τοῦ 888. Ο κόσμος ποὺ βλέπεις διαμορφώνεται πάντα ἀπὸ τὴ συνείδηση ποὺ κοιτᾶ.

Ὅταν ἐκφράζεις τὸν Ἀβρὸ καὶ ἔνδοξο Λόγο ὅλα γίνονται ἱερὰ καὶ εὐλογημένα. Ἀναδύεσαι πλέον ὡς Ἄνθρωπος-Ἥλιος, ὡς γνήσιο Παιδὶ τοῦ Ἡλιου βαδίζοντας μὲ ἀσφάλεια καὶ κυριαρχία στὸ φῶς τῆς Δημιουργίας.