Η ΙΕΡΗ ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΓΚΑΛΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΔΕΣΗΣ

Τὸ σῶμα μας περιμένει ὑπομονετικὰ μία ἄδεια γιὰ νὰ ξεκινήσει τὴ διαδικασία τῆς θεραπείας καὶ αὐτὴ ἡ ἄδεια συχνὰ ἔρχεται μέσα ἀπὸ τὴν ἀγκαλιὰ ἑνὸς ἄλλου ἀνθρώπου.

Ἡ ἔρευνα γύρω ἀπὸ τὸ τραῦμα ἀποκαλύπτει μία ἀπὸ τὶς πιὸ βαθιὲς ἀλήθειες τῆς νευροεπιστήμης καθὼς τὸ ἀνθρώπινο σύστημα δὲν μπορεῖ νὰ εἰσέλθει πλήρως σὲ θεραπευτικὴ κατάσταση ὅσο αἰσθάνεται ἀπειλή.

Τὸ χρόνιο στρὲς ἡ μοναξιὰ καὶ τὸ ἐξαντλητικὸ βάρος τοῦ νὰ κουβαλᾶμε τὸν πόνο μόνοι μας κρατοῦν τὸ νευρικό μας σύστημα κλειδωμένο σὲ μία κατάσταση ἐπιβίωσης.

ὲ αὐτὴ τὴ φάση ὁ ὀργανισμὸς ἀδυνατεῖ νὰ ἐπιδιορθωθεῖ νὰ ἀποκατασταθεῖ ἢ νὰ ἀναγεννηθεῖ σωστά.

Τὴ στιγμή ὅμως ποὺ κάποιος δημιουργεῖ πραγματικὴ ἀσφάλεια γύρω μας καὶ μᾶς προσφέρει μία παρουσία χωρὶς ὅρους καὶ ἀτζέντα, τὸ πνευμονογαστρικὸ νεύρο ἀνταποκρίνεται ἄμεσα.

Τότε εἶναι ποὺ τὰ ἐπίπεδα τῆς κορτιζόλης πέφτουν ἡ φλεγμονὴ ὑποχωρεῖ καὶ ἡ ἐπισκευὴ τῶν κυττάρων ἐπιταχύνεται μὲ θαυμαστοὺς ρυθμούς.

Αὐτὸ συμβαίνει γιατὶ ἡ ἀληθινὴ ἀνθρώπινη σύνδεση δὲν εἶναι σημάδι ἀδυναμίας ἀλλὰ ἕνα βιολογικὸ φάρμακο τῆς ὑψηλότερης τάξης ποὺ ἀνακαλωδιώνει τὸν ἐγκέφαλό μας.

Δὲν σχεδιαστήκαμε ποτὲ γιὰ νὰ θεραπευόμαστε στὴν ἀπομόνωση ἀλλὰ μέσα στὸν ἱερὸ καθρέφτη τῆς ἀλληλεπίδρασης.

Οἱ Ἄνθρωποι Ἥλιοι μὲ τὴ σιωπηλὴ καὶ ἀσφαλῆ παρουσία τους γίνονται οἱ καταλύτες γιὰ μία βαθιὰ μεταστοιχείωση τοῦ τραύματος σὲ δημιουργικὴ ἐλευθερία.

Ἡ ἀσφάλεια εἶναι ἡ πύλη καὶ ἡ ἀγάπη εἶναι τὸ κλειδὶ ποὺ ξεκλειδώνει τὴν προσωπική μας ἀρχιτεκτονικὴ ὁδηγώντας μας σὲ ἕνα νέο χρονολόγιο πνευματικῆς εὐημερίας καὶ ὁλότητας.

Ἡ ἴδια ἡ φύση τῆς ὕπαρξής μας εἶναι συνυφασμένη μὲ τὸ φῶς τῆς σύνδεσης ποὺ θεραπεύει καὶ ἀφυπνίζει.

Υστερόγραφο: Μην ξεχνάμε ότι αυτό που μας μεγάλωσε ήταν η αγκαλιά πρωτίστως της μητέρας μας.