ΜΟΝΟ Ο ΛΟΥΚΙ ΛΟΥΚ ΗΤΑΝ ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ

1. Εἶναι σχεδὸν ἀδύνατο νὰ προλάβει ὁ νοῦς σου νὰ δεῖ τὴν προσκεπτική σκέψη. Ἡ προσκεπτική σκέψη εἶναι ἡ διεργασία ποὺ συμβαίνει σὲ κλάσματα τοῦ δευτερολέπτου πρὶν ἡ συνειδητὴ σκέψη προλάβει νὰ σχηματιστεῖ στὸν ἐγκέφαλο. Ὅπως ὅλοι θυμόμαστε μόνο ὁ Λούκι Λοὺκ ἦταν γρηγορότερος ἀπὸ τὸν ἑαυτό του καὶ πυροβολοῦσε πιὸ γρήγορα καὶ ἀπὸ τὴ σκιά του.

Στὴν πραγματικότητα ὁ δικός μας βιολογικὸς ὑπερυπολογιστὴς τρέχει μοτίβα συνηθειῶν καὶ συναισθηματικῶν ἀντιδράσεων πολὺ πρὶν τὰ ἀντιληφθοῦμε. Κλασικὲς μελέτες Νευροεπιστήμης ὅπως τὰ διάσημα πειράματα τοῦ Μπέντζαμιν Λίμπετ ἔχουν ἀποδείξει ἐπιστημονικὰ ὅτι ὁ ἐγκέφαλος λαμβάνει ἀποφάσεις καὶ προετοιμάζεται γιὰ δράση ἀρκετὰ χιλιοστὰ τοῦ δευτερολέπτου πρὶν ἀποκτήσουμε ἐμεῖς συνειδητὴ ἐπίγνωση αὐτῆς τῆς πρόθεσης.

2. Ἐπειδὴ ἡ σκέψη ἔχει τεράστια ταχύτητα τὸ μυαλὸ δικαιολογεῖ αὐτόματα τὶς πράξεις μας ντύνοντάς τες μὲ τὴν πρόθεση ποὺ ἐμεῖς θέλουμε νὰ δώσουμε ὥστε νὰ νιώθουμε ὅτι ἔχουμε τὸν ἔλεγχο.

Ἐδῶ ἀκριβῶς ὅμως ὑπεισέρχεται ἡ μεγαλύτερη εὐφυΐα τοῦ ἀνθρώπου ἡ μετεπίγνωση. Ἡ ἱκανότητα δηλαδὴ τῆς αὐτοπαρατήρησης τὸ νὰ μπορεῖς νὰ σταθεῖς σὰν παρατηρητὴς τοῦ ἴδιου σου τοῦ ἑαυτοῦ καὶ νὰ ἀναρωτηθεῖς γιατί σκέπτομαι ἔτσι.

Σύγχρονες ἔρευνες στὴ γνωστικὴ ψυχολογία ἐπιβεβαιώνουν πὼς ἡ ἀνάπτυξη τῆς μετεπίγνωσης ἐνεργοποιεῖ τὸν προμετωπιαῖο φλοιὸ τὸν χῶρο τῆς ἀνώτερης λογικῆς ἐπιτρέποντάς μας νὰ σπάσουμε τὸν φαῦλο κύκλο τῶν αὐτόματων ἀντιδράσεων.

3. Γιὰ νὰ γίνει ὅμως ὁρατὸς αὐτὸς ὁ ἀόρατος προσκέπτικος νοῦς δὲν ἀρκεῖ μόνο ἡ ψυχρὴ λογικὴ ἀνάλυση. Ἀπαιτεῖται ἡ θεία χάρις ἡ προσευχὴ καὶ ἡ βαθιὰ συμπόνια. Ἡ προσευχὴ ἡσυχάζει τὰ κύματα τοῦ ἐγκεφάλου ρίχνει τὶς συχνότητες τοῦ ἄγχους καὶ ἀνοίγει τὸν ἱερὸ χῶρο γιὰ νὰ μπεῖ τὸ φῶς τῆς ἐπίγνωσης. Ταυτόχρονα ἡ συμπόνια μᾶς ἐπιτρέπει νὰ ἀντικρύσουμε τὰ σκοτεινά μας μοτίβα χωρὶς νὰ μὰς καταδικάσουμε.

Ὅταν παρατηρεῖς τὰ λάθη καὶ τὶς παρορμήσεις σου μὲ ἀγάπη καὶ ὄχι μὲ σκληρὴ ἐπίκριση τὸ ἀμυντικὸ σύστημα τοῦ ἐγωισμοῦ καταρρέει ἀφήνοντας χῶρο στὴν ἀλήθεια νὰ ἀναδυθεῖ.

4. Ἂς δοῦμε ἕνα πρακτικὸ παράδειγμα τῆς καθημερινότητας. Κάποιος σοῦ μιλάει ἀπότομα ἢ σὲ ἀδικεῖ καὶ ἀκαριαῖα νιώθεις τὸν θυμὸ νὰ φουντώνει ἕτοιμος νὰ ἀντεπιτεθεῖς. Αὐτὴ εἶναι ἡ προσκεπτική ἀντίδραση ἕνα ἕτοιμο νευρωνικὸ μοτίβο ἐπιβίωσης ποὺ ἐνεργοποιεῖται χωρὶς τὴν ἄδειά σου. Ἂν ὅμως ἐκείνη τὴ στιγμὴ ἐπιστρατεύσεις τὴ μετεπίγνωση καὶ τὴ συμπόνια σταματᾶς τὸν χρόνο. Ἀναρωτιέσαι σιωπηλὰ γιατί νιώθω ἀπειλὴ ἀπὸ αὐτὰ τὰ λόγια καὶ ἀντὶ νὰ ἀντιδράσεις τυφλὰ ἐπιλέγεις νὰ ἀπαντήσεις μὲ γαλήνη κατανοῶντας πὼς καὶ ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ἴσως λειτουργεῖ ὑπὸ τὸ κράτος τῶν δικῶν του ἀνεξέλεγκτων μοτίβων.

5. Δὲν εἶναι καθόλου ἁπλὸ ἀλλὰ ἀποτελεῖ τὸ ὕψιστο ψυχολογικὸ μυστικὸ τῆς ἀπελευθέρωσης ποὺ ἐπιτρέπει στὸν ἄνθρωπο νὰ λειτουργεῖ πιὸ ὥριμα. Ἂν κάποιοι μέσα στὴν καθημερινότητά μας ἐλέγχουν τὰ δικά τους μοτίβα χωρὶς προσκεπτική παρατήρηση καὶ μετεπίγνωση τότε ἡ συμπεριφορά τους εἴτε συνειδητὴ εἴτε ἀσυνείδητη μᾶς ἐπιβαρύνει.

Ἡ ἀπάντηση σὲ αὐτὸ εἶναι ἡ διαρκὴς ἐπαφὴ μὲ τὸν Ζῶντα Θεὸ ἡ ὁποία μᾶς βγάζει ἀπὸ τὸν αὐτόματο πιλότο τῆς πλάνης καὶ μᾶς τοποθετεῖ στὴ θέση τοῦ Κυβερνήτη τοῦ ἱεροῦ μας σκάφους.