ΟΤΑΝ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΑΡΙΖΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ!

1. Η αλήθεια δεν ανήκει σε κανέναν. Κανείς δεν μπορεί να την αγοράσει, να την κατοχυρώσει ή να την κάνει ιδιοκτησία του.

2. Ο δάσκαλος που δείχνει τον δρόμο είναι ευλογία. Ο δάσκαλος που ζητά διόδια για τον δρόμο είναι κίνδυνος.

3. Κάθε σχολή, οργάνωση ή παράδοση έχει αξία μόνο όσο βοηθά τον άνθρωπο να σταθεί στα πόδια του και όχι να γονατίζει μπροστά της.

4. Όταν η αλήθεια αποκτά τιμοκατάλογο, παύει να είναι αλήθεια και γίνεται προϊόν.

5. Όταν οι μαθητές συντηρούν τον δάσκαλο για να κρατήσουν ζωντανή τη γνώση, υπάρχει προσφορά. Όταν συντηρούν τον μύθο του, υπάρχει εξάρτηση.

6. Η αλήθεια δεν ζητά πιστούς. Ζητά ανθρώπους που έχουν το θάρρος να τη ζήσουν.

7. Όποιος υπόσχεται αποκλειστική πρόσβαση στην αλήθεια, συνήθως έχει χάσει πρώτος την επαφή μαζί της.

8. Οι γέφυρες υπάρχουν για να τις διασχίζουμε. Όχι για να χτίζουμε επάνω τους βασίλεια, ιερατεία και αυτοκρατορίες.

9. Ο πραγματικός δάσκαλος χαίρεται όταν δεν τον χρειάζεσαι πια. Ο ψεύτικος, φοβάται τη μέρα που θα περπατήσεις μόνος σου.

10. Η αλήθεια δεν σε δένει. Σε ελευθερώνει. Αν κάτι σε κάνει ολοένα πιο εξαρτημένο, πιθανότατα υπηρετεί τον εαυτό του και όχι την αλήθεια.

11. Καμία θρησκεία, κανένα σύστημα, καμία ομάδα και κανένας άνθρωπος δεν είναι μεγαλύτερος από το φως που ισχυρίζεται ότι υπηρετεί.

12. Τη στιγμή που πουλάς την αλήθεια που βρήκες ή σου χαρίστηκε, γίνεσαι επικίνδυνος πρώτα για τον εαυτό σου και ύστερα για τους άλλους. Γιατί αρχίζεις να υπηρετείς το συμφέρον αντί για την αλήθεια.

Η αλήθεια είναι δώρο.

Ο δρόμος είναι δώρο.

Ο άνθρωπος είναι δώρο.

Και τα δώρα δεν πωλούνται. Μοιράζονται.

ΥΓ.

Ο αληθινός οδηγός δεν σου λέει «ακολούθησέ με».

Σου λέει: «Κοίτα!»

Και μετά κάνει στην άκρη.