ΤΟ ΣΩΜΑ ΩΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΚΑΙ ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ: ΤΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΤΗΣ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ

Πολυαγαπημένες μου ψυχές,

Τὸ ἀνθρώπινο σῶμα συγκαταλέγεται στὶς πιὸ ἐκπληκτικὲς τεχνολογίες ποὺ ὑπάρχουν στὸ Σύμπαν. Εἶναι ἕνα αὐτοεπιδιορθούμενο καὶ αὐτοοργανωμένο πεδίο εὐφυΐας, ἱκανὸ νὰ μεταφράζει τὴ σκέψη σὲ κίνηση, τὴ μνήμη σὲ χημεία καὶ τὸ συναίσθημα σὲ ἠλεκτρισμό.

Μέσα του ζοῦν τεράστιες ἠλεκτρικὲς καταιγίδες καὶ νευρωνικοί αστερισμοί, πιὸ περίπλοκοι ἀπὸ ὁποιαδήποτε πόλη ἔχει χτίσει ποτὲ ἡ ἀνθρωπότητα. Εἶναι ἕνα ἐργοστάσιο θαυμάτων ποὺ δὲν κοιμᾶται ποτέ, ἕνας ζωντανὸς ναὸς ποὺ ἀναπτύσσεται ἀπὸ ἕνα μόνο κύτταρο καὶ ἀναγεννᾶ τὶς πληγές του.

Κι ὅμως, φτάνουμε ἐδῶ μὲ ἀμνησία καὶ χωρὶς εγχειρίδιο ὁδηγιῶν στὰ χέρια μας. Μᾶς μαθαίνουν πῶς νὰ λειτουργοῦμε ἐξωτερικὲς μηχανές, νὰ ὁδηγοῦμε ὀχήματα καὶ νὰ ὑπακοῦμε στὰ ρολόγια, ἐνῶ παραμένουμε ξένοι στὸ ἴδιο μας τὸ νευρικό σύστημα.

Ξοδεύουμε χρόνια μαθαίνοντας τὴν ἐξωτερικὴ τεχνολογία, ἀλλὰ παραμένουμε ξένοι στὴν ἀναπνοή μας, στὴ διαίσθησή μας καὶ στὶς καταστάσεις τῆς συνείδησής μας.

Τὸ σῶμα μιλάει ψιθυριστὰ πρὶν ἀρχίσει νὰ κραυγάζει. Θυμᾶται μέσα ἀπὸ τὸ ἔνστικτο καὶ μέσα ἀπὸ τὴν ξαφνικὴ ἡρεμία ποὺ ἐμφανίζεται παρουσίᾳ τῆς Ἀλήθειας.

Ἡ ἀληθινὴ σοφία βρίσκεται στὴν ἐπανασύνδεση μὲ αὐτὸ τὸ ἱερὸ ὄργανο.

Κάθε σκέψη ἐπηρεάζει τὶς ορμόνες μας καὶ κάθε συναίσθημα ἀλλάζει τὴ βιολογία μας.

Δὲν εἴμαστε δέσμιοι τῆς ὕλης, ἀλλὰ κυρίαρχοι τοῦ κβαντικοῦ μας πεδίου.

Ἡ Προσευχὴ εἶναι τὸ «Λογισμικὸ τῆς Εὐτυχίας», ἕνα ἐργαλεῖο νευροπλαστικότητας ποὺ ἀναδομεῖ τὸν ἐγκέφαλό μας καὶ συνδέει τὴν πρόθεσή μας μὲ τὴν Ὁλότητα. Εἶναι ἡ στιγμὴ ποὺ ἡ ἐσωτερικὴ ὅραση παύει νὰ περιγράφει καὶ ἀρχίζει νὰ δημιουργεῖ πραγματικότητα, γράφοντας νέους νευρῶνες.

Τὸ σῶμα δὲν εἶναι βάρος ποὺ κουβαλάμε, ἀλλὰ μία ἱερή γέφυρα μεταξὺ ὕλης καὶ συνείδησης.

Γιὰ ὅσους μαθαίνουν νὰ ἀκοῦνε βαθιά, τὸ εγχειρίδιο ὁδηγιῶν ἀποκαλύπτεται μέσα στὴ σιωπή.

Ὅταν ἀγκαλιάζεις τὸ αἰώνιο πηγάδι τῆς σιωπῆς ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἀναβλύζεις, τότε οἱ περιορισμοὶ τῆς ζωῆς διαλύονται.

Εἴμαστε ἐδῶ γιὰ νὰ νικήσουμε τὸν θάνατο μέσα ἀπὸ τὴν Ἀγάπη καὶ νὰ περπατήσουμε στὸ Φῶς μὲ χαρά, προστασία καὶ ἀσφάλεια.

Κλείνουμε αὐτὸν τὸν στοχασμὸ μὲ τὴν ἱερή μας δέηση:«Κράτα μας γεροὺς στὸ σῶμα καὶ ἱεροὺς στὴν ψυχή! Ὅλοι μαζί, σὰν ἕνα!» Γένοιτο.