Blog

Πρέπει επιτέλους να καταστεί γνωστό  στους πάντες, τόσο στο εωτερικό όσο και στο εξωτερικό, πως δεν είναι δυνατόν να προσφέρονται οι αρχαιότητες μας ως υποβλητικό σκηνικό για εμπορικούς, διαφημιστικούς λόγους, εκτός της ακραίας περίπτωσης κινηματογραφικής ταινίας, της οποίας το σενάριο προβλέπει κάποιες σκηνές να εκτυλίσσονται σε τέτοιους χώρους. Τέτοιες σκηνές μπορεί να γυριστούν και σε μια εκκλησία ή ένα μοναστήρι, αλλά για αυστηρά καλλιτεχνικούς λόγους. Σοφότατα, λοιπόν, η Εφορεία Αρχαιοτήτων […]

Η Σεβαστή Καλλισπέρη, του Νικολάου και της Μαριγώς, ήταν λογία που αφιέρωσε τη ζωή της στη βελτίωση και την αναβάθμιση της ελληνικής εκπαίδευσης. Γεννήθηκε το 1858 στην Αθήνα όπου και πέθανε το 1953. Ο πατέρας της Νικόλαος Καλησπέρης ή Καλλισπέρης ήταν Καλύμνιος, που έλαβε μέρος στην Επανάσταση του Εικοσιένα, οπότε πολέμησε στην Κρήτη και τη γενέτειρά του, μετείχε σε πολλές επιδρομές στα μικρασιατικά παράλια (1825),  διετέλεσε γραμματεύς του Ιωάννη Κωλέττη […]

Κατά την Αρχαιότητα, στα χρόνια της κλασικής περιόδου, απαγορευόταν αυστηρά στις γυναίκες όχι μόνο η συμμετοχή τους ως αθλητριών στους Ολυμπιακούς αγώνες, αλλά και η είσοδός τους στο στάδιο ως θεατών, ακόμα και όσων ήταν παντρεμένες. Αν μια γυναίκα τολμούσε να παραβεί το νόμο, η τιμωρία της ήταν σκληρότατη: την κατακρήμνιζαν από το Τυπαίο όρος, όπως αναφέρει ο Παυσανίας. Στους Ολυμπιακούς αγώνες οι γυναίκες είχαν δικαίωμα συμμετοχής μόνο ως ιδιοκτήτριες […]

        Στην Ελλάδα, μέχρι το 1860 οπότε ανέβηκαν επαγγελματίες γυναίκες στο θεατρικό σανίδι, απαγορευόταν στις γυναίκες να παίζουν στο θέατρο. Ωστόσο στα Επτάνησα, όπου τα ήθη ήταν πιο προοδευτικά από την υπόλοιπη τουρκοκρατούμενη Ελλάδα λόγω της πολυετούς ενετικής κυριαρχίας,    εντοπίζεται από τους ιστορικούς του νεοελληνικού θεάτρου η πρώτη ερασιτέχνιδα ηθοποιός. Ονομαζόταν Αικατερίνη Βιαγκίνη και το 1817, στη Ζάκυνθο, έλαβε  δημοσίως μέρος σε ερασιτεχνικές παραστάσεις ιταλικών μελοδραμάτων του Φιλοδραματικού Συλλόγου Ζακύνθου. […]

      Η Σταμάτα Ρεβίθη είναι μία ελληνίδα δρομέας. Γεννήθηκε το 1866 στη Σύρο και 30 χρόνια μετά τη γέννησή της ζούσε πάντοτε μέσα σε  μεγάλη φτώχεια. Το 1896 ήταν χήρα με παιδί 17 μηνών. ΄Ενα άλλο αγόρι της είχε πεθάνει στα 7 του χρόνια το 1895. Κρατώντας το μωρό της στην αγκαλιά της, η Ρεβίθη διήνυε καθημερινά με τα πόδια την εννέα χιλιομέτρων απόσταση Πειραιά-Αθήνας με επιστροφή σε αναζήτηση κάποιας […]