Ποτέ μου δεν μπόρεσα να χωνέψω γιατί την 1η Ιανουαρίου γιορτάζουμε τη σεβάσμια Περιτομή του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, και δεν καταλαβαίνω γιατί, εφόσον η περιτομή είναι κάτι το σημαντικό ώστε να τη γιορτάζουμε, δεν την εφαρμόζουμε στα άρρενα χριστιανόπουλα, όπως είναι το έθιμο για τους Ιουδαίους και τους Μωαμεθανούς. ‘Οπως μας πληροφορεί ο Ηρόδοτος (Β’ 36, 22-23 και 37, 10-12), η περιτομή ήταν εν χρήσει […]
Δεν πρέπει να συγχέουμε τα ομόηχα ρήματα μονιάζω και μονοιάζω. Το ρήμα μονιάζω σημαίνει για τα ζώα φωλιάζω, ενώ το ρήμα μονοιάζω σημαίνει συμφιλιώνω ή συμφιλιώνομαι (π.χ. ούτε φίλοι ούτε συγγενείς κατάφεραν να μονοιάσουν το αντρόγυνο / μονοιάσαμε και δώσαμε τα χέρια). Το ρήμα μπουκώνω έχει ενεργητική και παθητική διάθεση [μπουκώνω κάτι (π.χ. μην το μπουκώνεις το παιδί, θα πνιγεί / η μάνα μου είχε μανία να με μπουκώνει όταν […]
Υπάρχουν ρήματα ενεργητικής αποκλειστικά φωνής που σχηματίζουν μετοχή παθητικής φωνής, όπως π.χ. το ρήμα μαθαίνω που μάς δίνει τη μετοχή μαθημένος (π.χ. δεν είμαι μαθημένος να μου φαίρονται αγενώς), το ρήμα μεθάω/ώ πού ο αόριστός του μέθυσα μάς δίνει τη μετοχή μεθυσμένος (π.χ. κάθε Σάββατο βράδυ επιστρέφει μεθυσμένος σπίτι του), το ρήμα μετανιώνω που ο αόριστός του μετάνιωσα μάς δίνει τη μετοχή μετανιωμένος (π.χ. ο δολοφόνος δεν έδειχνε μετανιωμένος για […]
Είναι από πολλά χρόνια μετά βεβαιότητος διαπιστωμένο πως κάθε φορά που ο εκάστοτε Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη σε άλλη χώρα ακολουθείται από πολυπληθή ομάδα επιχειρηματιών. Οι επιχειρηματίες μπορούν ωστόσο να επισκέπτονται οποτεδήποτε τις ξένες χώρες για τις μπίζνες τους, και δεν είναι ανάγκη να πατρονάρονται από τον Πρόεδρο της χώρας τους και να τον ακολουθούν κατά τις μετακινήσεις του. ΄Ομως οι γάλλοι Πρόεδροι αποδεικνύονται οι καλύτεροι από […]
Το 1853 η Ρωσία επιζητούσε να λύσει δυναμικά το Ανατολικό Ζήτημα και ο τσάρος ζητούσε να αναγνωριστεί προστάτης των Ορθοδόξων. Αφορμή ήταν οι έριδες ορθόδοξων και καθολικών κληρικών στους Αγίους Τόπους για την κατοχή των ιερών προσκυνημάτων. Η ρωσική κυβέρνηση διακήρυσσε ότι κύριος σκοπός της ήταν η υπεράσπιση της απειλούμενης Ορθοδοξίας και η τύχη των διαβιούντων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ορθόδοξων χριστιανών. Οι διαπραγματεύσεις με την Υψηλή Πύλη απέτυχαν και η […]
Αντιγράφω από άρθρο της εφημερίδας Η Καθημερινή, το οποίο υπογράφει ο Γιάννης Ελαφρός, την πληροφορία περί της ύπαρξης γενετικής συγγένειας και συνέχειας μεταξύ των Μινωιτών, των Μυκηναίων και των Νεοελλήνων, την οποία αναδεικνύει μελέτη γενετικού υλικού από διεθνή ομάδα ερευνητών, δημοσιευθείσα στο περιοδικό Nature. Την ομάδα στελέχωσαν συνεργαζόμενοι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ και το γερμανικό Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ, μαζί με αρχαιολόγους και άλλους […]
Μέχρι σήμερα το βρίσκαμε φυσικό που οι Αμερικανοί έδιναν γυναικεία ονόματα στους τυφώνες οι οποίοι πλήττουν συχνά-πυκνά κάποιες πολιτείες των ΗΠΑ. Αυτή η συνήθεια κράτησε ώσπου οι αμερικανικές φεμινιστικές οργανώσεις διαμαρτυρήθηκαν για τον σεξιστικό χαρακτήρα της κι έτσι άρχισαν να δίνονται και ανδρικά ονόματα στους τυφώνες. Εμάς βέβαια λίγο μας ενδιέφερε το ζήτημα αυτό, επειδή δεν συμβαίνουν τυφώνες στη Μεσόγειο. ‘Ομως ξαφνικά μάθαμε πως κάποιοι άρχισαν να ονοματίζουν και τους […]
Από το ρήμα λανθάνω χρησιμοποιείται η λόγια μετοχή λανθάνων, -ουσα, -ον ως επίθετο με την έννοια εκείνου που υπάρχει κρυμμένος ή χωρίς να γίνεται αντιληπτός και δεν φανερώνεται άμεσα (π.χ. λανθάνων ερωτισμός / ρατσισμός, γλώσσα λανθάνουσα). Δεν πρέπει να συγχέονται οι έννοιες των ρημάτων λαχταρίζω-λαχταράω. Το λαχταρίζω σημαίνει σκιρτάω, σπαρταράω/τρομάζω, τρομοκρατούμαι (π.χ. λαχτάρισα όταν το σπίτι μας έπιασε φωτιά). Το ρήμα λαχταράω σημαίνει επιθυμώ έντονα (π.χ. λαχτάρησα μια μακαρονάδα) […]
Το επίθετο «βυζαντινός», εξ ου και η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, είναι ένας νεολογισμός, τον οποίο εισήγαγε το 1562 ο Γερμανός Ιερώνυμος Βολφ (Hieronymus Wolf, 1516-1580), βιβλιοθηκάριος και γραμματέας την εποχή εκείνη στον οίκο των ισχυρών τραπεζιτών Φούγκερ (Fugger) στο Άουγκσμπουργκ και καθιέρωσε ο γάλλος λόγιος και εκδότης ιησουίτης Φίλιππος Λαμπέ (Philippe Labbe, 1607-1667). Ωστόσο οι υπήκοοι του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους, κοινώς Ρωμανίας, αυτοαποκαλούνταν Ρωμαίοι και λαϊκότερα Ρωμιοί. Από τα παλαιά εκείνα […]
