Φοίβος Πιομπίνος

Αλήθεια, ποιος θυμάται σήμερα τον ανεκδιήγητο και γραφικό εκείνον ιταλό Υπουργό των Εξωτερικών και τακτικότατο θαμώνα των νυκτερινών κλαμπ, που ονομαζόταν Τζιάνι Ντε Μικέλις (Gianni De Michelis); Κι όμως ο εν λόγω «κύριος» υπήρξε πολέμιος των ελληνικών συμφερόντων στη διένεξη της χώρας μας με τη FYROM  και συνήγορος των εχθρών μας, αφού πρωτοστάτησε σκανδαλωδώς υπέρ των Σκοπίων και εναντίον των εθνικών μας πόθων. Εξάλλου κι ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών […]

Βρίσκω καταπληκτικό το ότι η Φύση κρατάει αιδήμονα στάση ως προς το ζοφερό, το τρομερό  θέμα του θανάτου και  φροντίζει να μην τον εμφανίζει στον άνθρωπο. Μου κάνει μεγάλη εντύπωση που νεκρά ζώα βλέπουμε μονάχα μέσα στις πόλεις και πρόκειται αποκλειστικά για κατοικίδια ζώα που πέφτουν θύματα των τροχών ή πεθαίνουν στα διαμερίσματά μας όπως άλλωστε και οι συνάνθρωποί μας. Όμως, έξω στη φύση, σπάνια βλέπουμε νεκρά ζώα. Αναρωτιέται κανείς […]

Το αρχαίο ρήμα απολαμβάνω, που σημαίνει στη Νεοελληνική «ευχαριστιέμαι με κάτι, νιώθω χαρά για κάτι», συντάσσεται με αιτιατική: απολαμβάνω το παγωτό μου / απολάμβανε εμφανώς τη συντροφιά μου.Τη σημασία του αυτή την πήρε προφανέστατα από το αρχαίο ρήμα απολαύω, που συντάσσεται με γενική και σημαίνει «είμαι αποδέκτης, δέχομαι κάτι, μού παρέχεται κάτι: αο πρωθυπουργός απολαύει της αμέριστης εμπιστοσύνης της Βουλής / ο μεγάλος ποιητής απολαύει εξαιρετικών τιμών. Με τα χρόνια ωστόσο […]

Στα νεότερα χρόνια η Ιταλία πάντοτε απέβλεπε στον έλεγχο της εισόδου της Αδριατικής. Προς τούτο ήταν απαραίτητο να έχει υπό την κατοχή της την Κέρκυρα. ΄Επρεπε όμως να της δοθεί ένα αίτιο για να προχωρήσει στην επίθεση και την κατάληψη του νησιού. Η αφορμή δόθηκε όταν, το πρωί της 27ης Αυγούστου 1923, δολοφονήθηκαν από αγνώστους, κοντά στα αλβανικά σύνορα αλλά επί του ελληνικού εδάφους, επί της οδού Ιωαννίνων-Αργυροκάστρου, στη θέση […]

Οι ‘ Ελληνες  ανέκαθεν συμπαθούν τους  Ιταλούς και τους αγαπούν περισσότερο από όλους τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, θεωρώντας τους, δικαίως, στενότερους συγγενείς τους, αν και δεν συμβαίνει το ίδιο εκ μέρους των Ιταλών. Παροιμιώδης έχει μείνει η φράση: «Ούνα ράτσα, ούνα φάτσα», που την επαναλαμβάνουν οι ΄Ελληνες για να εκφράσουν το πόσο δικούς τους θεωρούν τους Ιταλούς. Κι όμως αυτά τα αγαπητά μας ξαδέλφια  διαδραμάτισαν ολέθριο ρόλο στα εθνικά μας θέματα, […]

Η πρώτη λατινική λογοτεχνία ήταν είτε μετάφραση της ελληνικής είτε γραμμένη στην Ελληνική. Πιο συγκεκριμένα, ο έλληνας γραμματικός και ποιητής Λίβιος Ανδρόνικος από τον Τάραντα (αρχές του 3ου π.Χ. αι.) θεωρείται ο ιδρυτής της έντεχνης ρωμαϊκής φιλολογίας. Μέχρι τότε, τα μόνα γραπτά μνημεία στη Λατινική ήταν κάποιες βραχείες και ξηρές αναγραφές των γεγονότων, λίγοι νόμοι (δωδεκάδελτος) και λίγα απηρχαιωμένα και ακατάληπτα ιερά άσματα. Ως βοήθημα στη διδασκαλία του της Ελληνικής, […]