Η μητρική αυταπάρνηση είναι πασίγνωστη. ΄Απειρα είναι τα περιστατικά αυτοθυσίας μητερών για την υπεράσπιση και τη σωτηρία των τέκνων της. Όμως είναι ιδιαίτερα συγκινητική η περίπτωση ενός αρθρόποδου που παρέχει το ίδιο του το σώμα τροφή στα παιδιά του. Πρόκειται για ένα αραχνοειδές υπό τον επιστημονικό όρο Stegodyphus lineatus, το οποίο μόλις που υπερβαίνει το 1 εκατοστό και ζει στις χώρες της Μεσογειακής λεκάνης μέχρι το Πακιστάν. Η εν λόγω […]
Ως προς τη γυναικεία ενδυμασία σημειωτέον ότι το κεντρικό στοιχείο της, το φόρεμα, είναι πανάρχαια ελληνική λέξη, προερχόμενη από τη λέξη φόρημα, η οποία προκύπτει από το ρήμα φορώ, που σήμαινε ό,τι και το σημερινό φορώ ήδη από τον ΄Ομηρο. Οι άλλες όμως ονομασίες της γυναικείας δυτικής ενδυμασίας είναι ξενικής προέλευσης. Ο τρόπος ύφανσης στο Fustat, προάστιο του Καϊρου, κατά μία άποψη, ή πιθανότερα το λατινικό fustis «ξύλο» έδωσαν το […]
Άστραψαν και βρόντηξαν τα γαλλικά μέσα μαζικής ενημέρωσης εναντίον του ποδοσφαιριστή Ζλάταν Ιμπραϊμοβιτς, ο οποίος, διαμαρτυρόμενος για την κακή, κατά τη γνώμη του, διαιτησία σ’ έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, τόλμησε, εκτός εαυτού, να χαρακτηρίσει τη Γαλλία ως σκατοχώρα. Η επικεφαλής μάλιστα του γαλλικού ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου (Front National) Mαρίν Λεπέν ζήτησε από ραδιοφώνου την απέλαση του σουηδικής υπηκοότητας οξύθυμου ποδοσφαιριστή, μολονότι η Σουηδία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. Εξάλλου, μεταξύ […]
Ο αρχαίος ελληνικός ιματισμός και τα συναφή ενδύματα (χιτών, χλαμύς, μανδύας, επενδύτης, ιμάτιον κ.λπ.) του Βυζαντίου και της προεπαναστατικής και μετεπαναστατικής Ελλάδας υποχώρησαν βαθμιαία κυρίως από τον 19ο αιώνα στο συρμό των φράγκικων ή ευρωπαϊκών ενδυμάτων. Ωστόσο μετά την Επανάσταση του Εικοσιένα και μέχρι και τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο στον ελληνικό χώρο συναντούσε κανείς τοπικές φορεσιές παράλληλα με τις ευρωπαϊκές ενδυμασίες που φορούσαν οι αστοί. Γι’ αυτό, τα χρόνια εκείνα […]
Τα κυριότερα είδη των κύριων ονομάτων είναι τα ονόματα των ανθρώπων και οι τοπωνυμίες, τα ονόματα των τόπων, δηλαδή τα ονόματα των χωρών, πόλεων και χωριών, ποταμών, λιμνών, βουνών, νησιών, τοποθεσιών κτλ. Το πρώτο γράμμα όλων αυτών γράφεται με κεφαλαίο: Αγαμέμνων, Βασιλεία, Γιώργος, Δημήτρης, Ελένη, Ελύτης, Καβάφης, Βενιζέλος, Καποδίστριας, Μεταξάς, ΄Οθωνας, Τσαρούχης, καθώς και τα υποκοριστικά των βαφτιστικών: Μεμάς, Μάκης, Λένα, Πόπη, Ρίτα, Σία. Ελλάδα, Ιταλία, Δανία, ΄Ηπειρος, […]
Είναι κοινός τόπος σε όλες τις θρησκείες αλλά πρωτίστως στον Χριστιανισμό ότι στον άνθρωπο η συγχώρηση αποτελεί την αναγκαία και απαραίτηση προϋπόθεση για τη σωτηρία της ψυχής του, για την τελική λύτρωσή του. Η λέξη «συγχώρησις» δεν εμφανίζεται πουθενά στα Ευαγγέλια, ωστόσο γίνεται σε πλείστα εδάφια χρήση της λέξης «άφεσις» και των παραγώγων της. ΄Αλλωστε χωρίς τη συγχώρηση και τη μετάνοια δεν νοείται η λύτρωση του ανθρώπου. «Εάν γαρ […]
Τα διαλυτικά (¨) σημειώνονται πάνω από το ι ή το υ, για να δείξουμε ότι το ι και το υ πρέπει να τα προφέρουμε χωριστά από το προηγούμενο φωνήεν α, ε, ο, υ: χαϊδεύω, θεϊκός, ευνοϊκός, μυϊκός, πλαϊνός, πραϋντικός, ξεϋφαίνω, κοροϊδεύω, παλλαϊκός. Καταργούνται τα περιττά διαλυτικά, όταν δηλαδή δεν είναι απαραίτητα για τη σωστή προφορά μιάς λέξης. ΄Ετσι δεν σημειώνονται λ.χ. διαλυτικά: α) σε συνδυασμούς φωνηέντων, που δεν είναι δίψηφα: […]
Επειδή κάποιοι αναγνώστες της ιστοσελίδας μας απόρησαν με τη φράση αποπομπαίος τράγος, που χρησιμοποίησα σε προηγούμενο κείμενό μου, και θεώρησαν καλό να με διορθώσουν, αισθάνομαι την υποχρέωση να εξηγήσω τι είναι το ορθό. Η εν λόγω φράση, τόσο ως περιεχόμενο όσο και ως γλωσσική διατύπωση, είναι προϊόν ανάμειξης δύο διαφορετικών παραδόσεων και δύο διαφορετικών λεκτικών δηλώσεων: του αρχαίου ελληνικού ρήματος αποδιοπομπούμαι που σημαίνει «αποτρέπω κακά, εξορκίζω» (μαρτυρείται ήδη στον πλατωνικό Κρατύλο) […]
Η εκπληκτική πρόοδος που σημειώνεται στον τομέα της νανοτεχνολογίας, της βιοτεχνολογίας και της πληροφορικής θέτουν προβλήματα, τα οποία θεωρούσαμε μόλις προ ολίγου ότι ανήκαν στο χώρο της επιστημονικής φαντασίας. Η διεξαγωγή ωστόσο πρόσφατων επιστημονικών ερευνών ανακαλούν στη μνήμη μας το βιβλίο του Πιερ Μπουλ (Pierre Boulle) «Ο πλανήτης των πιθήκων» (1963). Αντιγράφω από το άρθρο του Laurent Alexandre (L.alexandre@dnavision. be) στη γαλλική εφημερίδα Le Monde της 25ης Φεβρουαρίου 2015 την πληροφορία ότι […]
