Εκπλήσσει το γεγονός ότι η ελληνική γλώσσα δεν χρησιμοποιεί ως αντίθετο της λέξης όμορφο ή, λογιότερα, εύμορφο, τη λέξη δύσμορφο, όπως θα έμοιαζε ορθότερο, αλλά τη λέξη άσχημο, που αυτή, με τη σειρά της, είναι το αντίθετο της λέξης εύσχημο. Όμως η γλώσσα, και δη της τάξεως και της θαυμαστής ακρίβειας της ελληνικής, δεν λαθεύει ποτέ και δεν χρησιμοποιεί ποτέ ασυλλόγιστα μια λέξη αντί κάποιας άλλης, φαινομενικά σωστότερης. ΄Αλλωστε, ούτε […]
Το λεξικό επίθημα –βόλος πλήθους ονομάτων της αρχαίας και της νεοελληνικής γλώσσας δηλώνει αυτόν που βάλλει, που ρίχνει, πετά, σκορπίζει, εκπέμπει, διαχέει αυτό που εκφράζει το α’ συνθετικό. Τα ονόματα αυτά ως ρηματικά σύνθετα τονίζονται κανονικά στην παραλήγουσα. Τέτοια σύνθετα είναι τα εξής: αεριο-βόλος, αερο-βόλος, ακανθο-βόλος, ακτινο-βόλος, ανθο-βόλος, ανιο-βόλος, αστραπη-βόλος, αστραπο-βόλος, δισκο-βόλος, δροσο-βόλος, ευθυ-βόλος, θερμο-βόλος, ιο-βόλος, κεραυνο-βόλος, λιθο-βόλος, μοσχο-βόλος, μυρο-βόλος, ναρκο-βόλος, οπισθο-βόλος, πυρο-βόλος, σπινθηρο-βόλος, σφαιρο-βόλος, σφυρο-βόλος, ταχυ-βόλος, τοξο-βόλος, φεγγο-βόλος, φλογο-βόλος, […]
Υπάρχουν κάποιες λέξεις και γλωσσικές εκφράσεις που έχουν καταντήσει καραμέλες ιδίως στο στόμα των δημοσιογράφων της ραδιοτηλεόρασης, οι οποίοι τις χρησιμοποιούν κατά κόρον θεωρώντας πιθανότατα πώς έτσι κάνουν τα λεγόμενά τους πιο έγκυρα, πιο επίσημα και σοβαροφανή. ΄Ετσι λόγου χάριν όταν γίνει κάποια ληστεία και οι ληστές κατορθώσουν να διαφύγουν, οι αστυνομικοί πάντοτε εξαπολύουν ανθρωποκυνηγητό για τον εντοπισμό των δραστών. Κι εγώ τους φαντάζομαι να τρέχουν σαν παρτσακλά εδώ κι […]
Η Μοναδικότητα είναι θείος Νόμος, ο οποίος διέπει την ποικιλότροπη εκδίπλωση του θείου ΄Οντος μέσα στη Δημιουργία για την υπηρέτηση απειράριθμων σκοπιμοτήτων μες στο πλαίσιο του θείου Ενός. Ο Θεός ουδέποτε επαναλαμβάνει τον «εαυτό» Του. Δεν νοείται να εκδηλώνεται ο Θεός ομοιοτρόπως, αφού δεν ενεργεί ποτέ άσκοπα. Αν ο Θεός εκφραζόταν δύο φορές πανομοιότυπα, τούτο δεν θα ήταν μόνον άσκοπο και ασύμβατο προς τη θεία Οικονομία, αλλά θα κατέλυε το […]
Τα ανθρώπινα όντα είναι μεν διαφορετικά μεταξύ τους, μοναδικά και ανεπανάληπτα, όμως η διαφορετικότητά τους δεν αποκλείει την πιθανότητα ομοιογένειας μεταξύ κάποιων απ’ αυτά ως προς, λόγου χάριν, τις κλίσεις, τον τρόπο εκδήλωσης, τα ενδιαφέροντα, τις συνήθειές τους κ.λπ. Οι άνθρωποι μπορεί να είναι δηλαδή ομοιογενείς ως προς τις αρετές που εκφράζουν, δεν παύουν ωστόσο να διαφέρουν μεταξύ τους ως προς τον τρόπο και το βαθμό που τις εκφράζουν. Μέσα […]
Να το ξεκαθαρίσουμε εξαρχής ότι η ελευθερία δεν έχει απολύτως καμία σχέση με την ελευθεριότητα και την ασυδοσία, ούτε η διακωμώδηση ή η παρωδία κάποιων γεγονότων με τη χυδαιότητα ή τη φτήνια. Τα πάντα επιδέχονται την κριτική της παρωδίας μέσω της πένας των γελοιογράφων, κυρίως οι εξουσίες και οι όποιοι καταπιεστικοί θεσμοί. Μέσα σε αυτό το πνεύμα είναι θεμιτό να διακωμωδούνται οι παντοειδείς εκπόσωποί τους (πάπες, καρδινάλιοι, πάστορες, αρχιεπίσκοποι, δεσποτάδες, μητροπολίτες, καλόγεροι, μουλάδες, ουλεμάδες, μουφτήδες, […]
Μια αντλημένη από την πολιτική επιστήμη λέξη που έχει μεγάλη πέραση τα τελευταία χρόνια στον καθημερινό λόγο κυρίως των δημοσιογράφων είναι το διακύβευμα. Συνήθως αποδίδουν έτσι την επίσης μοδάτη γαλλική λέξη enjeu. Διατηρώ ωστόσο μεγάλες αμφιβολίες για το αν γνωρίζουν επακριβώς τη σημασία της. Η εν λόγω λέξη προέρχεται ετυμολογικά από το ρήμα δια+κυβεύω που σημαίνει «παίζω ζάρια». Όταν λοιπόν ένας πολιτικός κατηγορεί τον αντίπαλό του ότι διακυβεύει το μέλλον […]
Στην παγκόσμια λογοτεχνία κρατάει από παλιά η διαμάχη ανάμεσα στους υπερασπιστές της γάτας και τους ανυποχώρητους υπέρμαχους του σκύλου. Οι γατόφιλοι θεωρούν την ανεξαρτησία ως τη μεγαλύτερη αρετή του κατοικίδιου αιλουροειδούς, το οποίο ουσιαστικά δεν εξημερώθηκε ποτέ, σε αντίθεση με τον σκύλο, ο οποίος δεν χρειάστηκε ουσιαστικά ποτέ να εξημερωθεί, αφού ακολούθησε εξαρχής από μόνος του τον άνθρωπο. Γι’ αυτό άλλωστε τού προσάπτουν υπερβολική δουλοπρέπεια. Συγχέουν, βλέπετε, ανοήτως την καλοσύνη, […]
Κατά την πρόσφατη επίσκεψή μου στο θαυμάσιο Αρχαιολογικό Μουσείο του Βόλου με τις, μεταξύ άλλων, καταπληκτικές νεολιθικές αρχαιότητες, μαύρισε η ψυχή μου από τα εκθέματα διαφόρων ειδών ταφής που χρονολογούνται από την κλασική εποχή, μεταξύ των οποίων ενός βρέφους και ενός εξαετούς, αν θυμάμαι καλά, κοριτσιού. Ξαφνικά συνειδητοποίησα με δυσφορία πως ουσιαστικά περιεργαζόμουν κάποιους σκελετούς με διάφορα ενδιαφέροντα κτερίσματα γύρω τους. Και για πολλοστή φορά επιβεβαιώθηκε η άποψή μου πως […]
